* ( أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ) * * ( ، إِنَّ صَلاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيايَ وَمَماتِي لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ ، لا شَرِيكَ لَه وَبِذلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا ) * من المسلمين . اللَّهمّ منك و لك ، بسم الله و الله اكبر . اللَّهمّ تقبّل منّى » ) *
. سپس ذبح كن ، و كارد را - تا آن ذبيحه نمرده و سرد نشده باشد - بنخاعش مگذران ، و آن را قطعه قطعه مكن ، پس آنگاه از گوشت آن بخور ، و صدقه بده ، و اطعام كن ، و بهر كه خواهى هديه نما . و پس از آن سرت را بتراش .
و من احكام قربانيها را در اين كتاب ذكر كردهام ، و اكنون آنچه را كه اعاده اش در اين موضع ضرورت دارد اعاده ميكنم :
در اشتران قربانى نحر كردن شترى بجز « ثنى » جايز نيست ، و ثنى شتر پنجساله اى است كه بسال ششم داخل شده باشد ، و از گاو و بز ثنى آن كفايت مىكند ، و ثنى گاو و بز آنست كه يك سال بر او گذشته و بسال دوم داخل شده باشد . و از جنس ميش قسم جوانى كه يك ساله باشد كفايت مىكند ، و در شهرها يك رأس گاو براى هفت نفر ولى در منى براى يكنفر كفايت مىكند ، و يك شتر ( بدنه ) - يعنى شتر
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 456
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٥٦