تخطي إلى المحتوى الرئيسي

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 397

مساهمون:

ص٣٩٧
استعمال بوى خوش سك ( نوعى عطر ) و مانند آن براى او كراهت دارد ، زيرا حنّاء عطر نيست ، و براى او جايز است كه سرش را بپوشاند ، زيرا تراشيدن آن از پوشاندنش عظيمتر است .

باب وجوب روزه بر متمتّع زمانى كه قيمت هدى را نداشته باشد

از ائمّه - عليهم السّلام - روايت شده است كه انجام دهندهء حجّ تمتّع چون هدى را بيابد و قيمت آن را نيابد سه روز در ايّام حجّ روزه ميدارد : روزى پيش از ترويه ، و روز ترويه و روز عرفه ، و هفت روز نيز بهنگام بازگشت به شهر و ديار و قوم و تبارش ، اين يك دههء كامل است كه بعنوان جزاى هدى انجام ميگيرد ، پس اگر روزهء اين سه روز از او فوت شود ، شب حصبه را سحرى مىخورد ، يا در سحرگاه خارج مىشود - تا روزهء آن روز برايش جايز باشد - و شب حصبه شب كوچ كردن از منى است ، و او شب را به روزه بصبح مىآورد ، و دو روز بعد را نيز روزه ميدارد . پس اگر روزهء اين سه روز نيز از او فوت شود ، تا بيرون رود ، و فرصت اقامتى برايش نماند ، اگر بخواهد اين سه روز روزه را در راه انجام ميدهد ، و الَّا تمام ده روز را در خانه و ميان خانواده اش بجا مىآورد ، و ميان سه روز اوّل و هفت روز بعد يك روز فاصله مىافكند ،