را كه به اندازهء تأمين قوت عيال و بىنيازى از مردم است ، در راه تهيّهء وسائل سفر صرف كند ، و بسوى حجّ روانه شود ، و آن را از اهل و عيال خود بربايد ، در اين صورت مردم خود را بمهلكه افكندهاند گفتند : پس مقصود از « سبيل » چيست ؟ فرمود مقصود فراخى و فراوانى مال است كه شخص با صرف كردن بخشى از آن حج بجاى آورد ، و بخشى را براى قوت عيال خود نگاه دارد . آيا نه اينست كه خداى عز و جل زكات را مقرّر داشت ، و با وجود اين ، آن را جز بر كسى كه دويست درهم داشته باشد فرض نكرده است ؟ .
2859 - و هشام بن سالم از ابو بصير روايت كرده كه گفت : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه ميگفت : « كسى كه حجّ بر او عرضه شود ، هر چند كه بر پشت الاغى با گوش و دم بريده باشد پس ، از پذيرفتن آن امتناع كند ، او مستطيع براى حجّ است .
باب ترك حجّ
2860 - حنان بن سدير [ از پدرش - ظ ] روايت كرده است ، كه گفت : در حضور امام ابو جعفر عليه السّلام سخن از بيت بميان آوردم ، پس امام فرمود :
اگر براى يك سال آن را معطَّل گذارند ايشان را از نزول عذاب مهلت ندهند . و