در بارهء كسى كه پيرامون كعبه طواف ميكرده ، و در اين حال امكان دخول كعبه براى او دست داده ، تا به آن داخل شده است ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه گفت : چنين كسى ميبايد طوافش را از سر بگيرد .
2798 - و حمّاد بن عثمان از حبيب بن مظاهر روايت كرده است كه گفت :
طواف واجب را آغاز كردم ، پس يك شوط را بپايان رسانده بودم كه ناگهان انسانى بينى مرا مورد اصابت قرار داد ، تا آن را خونين كرد ، از اين رو از مسجد خارج شدم ، و آن را شستم ، و باز آمدم ، و طواف را از سر گرفتم ، پس چون اين ماجرا را با امام صادق عليه السّلام بازگفتم ، گفت : كار بدى كردى ! براى تو سزاوار آن بود كه شوطهاى طواف را بر همان پايهء شوطى كه انجام داده بودى قرار دهى سپس گفت : ولى از اين بابت چيزى بر ذمّه ات نيست .
2799 - و از صفوان جمّال روايت شده است كه گفت : به امام صادق عليه السّلام گفتم : شخص بسراغ دوست خود مىآيد ( تا براى انجام كارى از او يارى طلبد ) در حالى كه او مشغول طوافست ( در اين صورت تكليف طوافكننده چيست ؟ ) امام گفت : ( تكليف او اينست كه ) در برآوردن حاجتش با او خارج مىشود ، و پس از آن باز ميگردد ، و بقيهء طواف را بر پايهء طوافى كه انجام داده است بنا مىكند .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 285
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٨٥