عليهما السّلام آمده است كه او : در بارهء مردى كه مشغول طوافست و در آن ميان حاجتى براى او رخ ميدهد ، گفته است ، مانعى نيست كه او طواف را قطع كند ، و در پى حاجت خود ، يا حاجت غير خود روان شود . و چون بخواهد كه در طواف خود خستگى بگيرد ، و بنشيند مانعى ندارد ، پس چون به كار طواف بازگردد از همان جا كه قطع كرده بود شروع كند ، اگر چه اشواط طوافى كه انجام داده بود كمتر از نصف باشد .
2796 - و از عبد الرحمن بن حجاج روايت شده است كه گفت : در بارهء مردى در حال طواف از ابو ابراهيم عليه السّلام سؤال كردم كه بخشى از آن را انجام داده ، و بخشى ديگر بر عهدهء او مانده است ، و او در اين حال از طواف بسوى حجر يا بگوشه اى از مسجد خارج مىشود ، و اين در وقتى است كه نماز وتر را نخوانده ، پس آن نماز را ميخواند ، و سپس بازمىگردد ، و طوافش را بپايان ميبرد . آيا به نظر امام اين كار افضل است ، يا آنكه طواف را تمام كند ، و پس از آن وتر را بجا آورد ، اگر چه اندكى آثار فجر پديد شده باشد ؟ آن حضرت گفت : در صورتى كه بيم آن داشته باشى كه فجر طالع شود ، طواف را قطع كن ، و وتر را مقدم بدار ، و پس از آن طواف را بجا آور .
2797 - و ابن ابى عمير از حفص بن البخترى از امام صادق عليه السّلام
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٨٤