آورده ، اگر در كار انجام حج باشد ، قربانىاى را كه بجز آن بر او واجب شده ، در منى نحر مىكند ، و اگر در كار عمره باشد ، آن را در مكَّه روبروى كعبه نحر مىكند .
و چون محرم دچار اضطرار شود كه از گوشت شكار بخورد يا از ميته ، گوشت شكار را مىخورد ، و فديه مىپردازد ، و اگر از ميته بخورد باكى نيست ، إلَّا :
2734 - اينكه ابو الحسن ثانى عليه السّلام گفت : شكار را ذبح كند ، و بخورد ، و فديه بدهد ، در نظر من خوشايندتر از ميته است .
2735 - و يوسف طاطرى گفت : به امام صادق عليه السّلام گفتم :
شكاريست كه گروهى محرم آن را خوردهاند . گفت : گوسپندى بر ذمّهء هر يك از ايشان تعلق ميگيرد . و كسى كه آن را ذبح كرده جز يك گوسپند بر ذمه اش نيست .
2736 - و على بن رئاب ، از أبان بن تغلب ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه در بارهء گروهى حاجّ محرم كه جوجه هاى شتر مرغى را بدست آورده و همگى از آنها خوردهاند ، گفت : در برابر هر جوجه اى كه خوردهاند شتر فربهى بر ذمّهء دارند ، و همگى در برابر پرداختن فديه شريكند ، و شترها را بشمارهء جوجه ها و بشمارهء آن مردان ميخرند .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٦١