خدا زكات را از طلا و نقره و شتر و گاو و گوسفند ، و از گندم و جو و خرما و مويز بر شما فرض فرموده است . اين ندا را در ماه رمضان در جمع ايشان سر داد ، و اشياء ديگر را از زكات معاف داشت .
امام عليه السّلام فرمود : آنگاه متعرض چيزى از اموال ايشان نشد ، تا سال نو فرا رسيد ، و ايشان روزه گرفتند ، و افطار كردند ، پس منادى خود را فرمود تا در جمع مسلمين ندا داد كه : آيا اى مسلمانان ، زكات اموالتان را بپردازيد ، تا نمازتان قبول شود .
و امام عليه السّلام فرمود : سپس تحصيلداران زكات و عمّال « طسوق » يعنى عمّال خراج - را اعزام فرمود .
و كيفيت گرفتن زكات از طلا اين است كه چيزى بر آن تعلَّق نميگيرد تا آنگاه كه به بيست مثقال برآيد ، پس چون به اين نصاب برآمد نصف دينار به آن تعلَّق ميگيرد ، تا زمانى كه به بيست و چهار مثقال برآيد ، كه در اين حال نصف دينار و يك درهم دينار به آن تعلق ميگيرد ، سپس بر همين حساب هر زمان كه چهار چهار بر بيست افزوده شود ، به هر چهار مثقال يك دهم تعلَّق ميگيرد ، تا به چهل مثقال برآيد ، پس چون به چهل مثقال برآمد يك مثقال به آن تعلَّق ميگيرد .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 315
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣١٥