( باب كسى كه از گرفتن زكات شرم مىكند و لذا به عنوانى ديگر به او داده مىشود )
1597 - عاصم بن حميد ، از ابو بصير روايت كرده است كه گفت : به امام ابو جعفر عليه السّلام معروض داشتم : مردى از ياران ما شرم مىكند از اينكه زكات بگيرد ، آيا جايز است كه آن را به او بدهم و نام زكات بر آن ننهم ؟ فرمود : همين گونه به او بده و نام زكات را نزد او بر آن منه و مؤمن را خوار مساز .
( باب اشيائى كه زكات بر آنها واجب مىشود )
1598 - حسن بن محبوب از عبد الله بن سنان روايت كرده است كه گفت :
امام صادق عليه السّلام فرمود : آيهء زكات : « خذ من أموالهم صدقة تطهرهم و تزكيهم بها » « 1 » در ماه رمضان بر او - يعنى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله نازل شد ، پس رسول خدا صلَّى الله عليه و آله جارچى خود را فرمود تا در جمع مردم جار زد كه خداى تبارك و تعالى زكات را بر شما فرض نموده است ، همانطور كه نماز را بر شما فرض كرده است ، پس
هامش
« 1 » التوبه : 103 .