يونانيان و رمىها اين گياه را نمىشناختند ؛
I , Low
، 357 .
( 2 ) . نسخهء فارسى : كماه ، بايد خواند كماى قس . لسان العرب ،
VI
، 103 . در فرهنگهاى فارسى « كماى » يا « كما » را به عنوان گياهى بسيار بدبو تفسير مىكنند (
II , Vullers
، 884 ) ؛ در شمارهء 60 ( يادداشت 12 ) گفته مىشود كه اهالى خراسان انگدان را « كما » مىنامند .
( 3 ) . يغميى ،
I , Low
، 358 : يعميصا .
( 4 ) . ريواج ، قس .
II , Vullers
، 99 .
( 5 ) . جكرى ، نك . شمارهء 477 ، يادداشت 2 .
( 6 ) . ريباس معمرى .
( 7 ) . سى سال .
( 8 ) . ريوند دست ، قس . الجماهر ، 27 .
479 . رتيبانج 1
صهاربخت گويد : رتيبانج سنگى است كه به سرطان 2 مشابهت دارد .
( 1 ) . نسخهء فارسى : ريبارج ، اين واژه در شمارهء 534 به صورت ريباع ديده مىشود ؛
Stein
، 869 : ربيتاع ، محيط اعظم ،
II
، 72 : ريبانج . همهء اينها تحريف رتيبانج (
II , Vullers
، 22 ) يا ريتبانج (
II , Vullers
، 88 ) است كه مهيرهوف با جالينوس يكسان مىداند ، و اين صدف « كف دريا »
( Sepia )
است ؛ نك . حنين ، 120 ، يادداشت 2 ؛ ابن سينا ، 682 . نيز قس . همينجا ، شمارهء 485 ؛ سراپيون ، 534 ؛ ميمون ، 214 .
( 2 ) . سرطان ، نك . شمارهء 534 ، حنين ، متن عربى ، 188 : الرتيبانج و يقال له السرطان البحرى « خرچنگ دريايى را رتيبانج مىنامند . »
حرف ز ( زاء )
480 . زاج 1
حمزه گويد : زاج « روى » 2 . . . را گويند . اهل آذربايگان سرب 3 را زاكند 4 خوانند و منشأ اشتقاق « زاگ » اوست . اما وجه استدلال حمزه به اين طريق وضوحى ندارد .
زاگ را به لغت رومى ستفتريا 5 گويند .
ماسرجويه گويد : شبّ يمانى 6 از جمله انواع زاگها لطيفتر 7 است .
ابو معاذ گويد : هر زاگى كه پاكيزه باشد او را « شب يمانى » گويند .