بود ؛ خواه نيك باشند يا بد . » « 1 »
[ م / 69 ] در حديثى ديگر آمده است : « ظاهر قرآن ، همان تنزيلش است و باطن آن ، تأويلش مىباشد ؛ بخشى از آن سپرى شده و بخشى هنوز نيامده و چونان خورشيد و ماه ، در جريان است ؛ هر گاه بخشى از آن مىآيد ، مصداق مىيابد . » « 2 »
حجيت ظواهر قرآن
شايد اين نكته بديهى باشد كه هر تعبير قرآن كه مردم را مخاطب ساخته ، حجتى رساست ؛ چرا كه قرآن براى هدايت مردم و به زبان عربى آشكار نازل شده است ؛ تا آنان پند گيرند .
« كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ »
« 3 » ؛ « [ قرآن ] كتابى مبارك است كه آن را بر تو فروفرستاديم تا در آيات آن بينديشند و خردمندان پند گيرند . »
در دروايات پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و عترت او عليهم السلام ترغيب فراوانى نسبت به بازخوانى قرآن و يافتن گوهرهاى بى همتاى آن و عرضهء موارد متشابه بر آن وجود دارد .
همچنين اهل بيت عليهم السلام بر يافتن حقايق و آگاهى از ظرافتهاى آن ، با ژرف نگرى در محتوايش تشويق كردهاند .
خداوند مىفرمايد :
« وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ »
« 4 » ؛ « و قرآن را بر تو فرو فرستاديم تا آنچه را به مردم نازل شده است ، بر ايشان تبيين كنى و اميد كه آنان بينديشند . »
[ م / 70 ] آن گاه كه اين آيات نازل شد :
« إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ . الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ
هامش
( 1 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 21 .
( 2 ) . همان ، ص 22 و 23 ؛ بصائر ، ص 216 .
( 3 ) . ص ( 38 ) 29 .
( 4 ) . نحل ( 16 ) 44 .