قاسم بن محمد از صفوان جمال چنين روايت كرده است : « چند روز پشت سر امام صادق عليه السلام نماز گزاردم . حضرت در نمازهاى غير جهرى نيز
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را بلند مىخواند . همچنين در هر دو سوره ، بسمله را بلند مىخواند . » « 1 »
[ 1 / 367 ] عياشى با سند خود به خالد بن مختار روايت كرده است كه وى گفت : « از جعفر بن محمد عليه السلام شنيدم كه فرمود : « آنان را چه شده است كه آهنگ عظيمترين آيه در كتاب خدا را كرده ، آشكارساختن آن را بدعت مىپندارند . آن آيه ،
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
است . » « 2 »
[ 1 / 368 ] همچنين وى با سند خود به ابو حمزه از امام باقر عليه السلام چنين روايت كرده است : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را بلند مىخواند و هنگام خواندن آن ، صداى خود را بلند مىكرد . هنگامى كه مشركان آن را مىشنيدند ، پشت مىكردند ، از اين رو خداوند چنين نازل فرمود :
« وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً »
« 3 » ( و چون در قرآن ، پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى ، در حال فرار ، پشت مىكنند ) . » « 4 »
[ 1 / 369 ] دارقطنى از ابو هريره از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين نقل كرده است : « جبرئيل نماز را به من آموخت . او ايستاد و براى ما تكبير گفت ، آن گاه
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را قرائت كرد و در هر ركعت ، آن را بلند مىخواند . » « 5 »
[ 1 / 370 ] همچنين وى از حكم بن عمير - كه در بدر حضور داشت - اين گونه روايت كرده است : « پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نماز گزاردم ، حضرت
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را در نماز شب و نماز ظهر و نماز جمعه بلند خواند . » « 6 »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 3 ، ص 315 . شيخ آن را با سندى صحيح ، از صفوان روايت كرده است . ( التهذيب ، ج 2 ، ص 68 ) .
( 2 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 36 .
( 3 ) . اسراء ( 17 ) 46 .
( 4 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 34 .
( 5 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 20 و 21 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 305 .
( 6 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 22 و 23 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 308 .