بسمله ؛ آيهاى قرآنى
در آغاز هر سوره و در خود سورهء حمد
[ 1 / 244 ] همان گونه كه از امام باقر عليه السلام نقل شد ، با كرامتترين آيه در كتاب خدا ،
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
است . « 1 »
[ 1 / 245 ] عياشى با سند خود به عيسى بن عبد اللَّه از پدرش از جدّش از على عليه السلام روايت كرده است كه به حضرت خبر رسيد گروهى از مردم
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را جدا مىكنند . حضرت فرمود : « اين ، آيهاى از كتاب خداست كه شيطان آن را از يادشان برده است . » « 2 »
[ 1 / 246 ] ثعلبى با سند خود به ابو هريره چنين روايت كرده است : « همراه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در مسجد بودم كه مردى براى خواندن نماز ، وارد شد . وى نماز را شروع كرد و پس از استعاذه ، گفت :
« الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ »
. پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آن را شنيد و فرمود : " اى مرد ، نمازت را باطل كردى . آيا نمىدانى كه
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
جزو حمد است ؟ هر كه آن را نخواند ، آيهاى را رها كرده است و هر كس آيهاى را ترك كند ، نمازش را باطل ساخته است . " » « 3 »
[ 1 / 247 ] نيز وى از على عليه السلام روايت كرده است كه هرگاه سوره را در نماز آغاز مىكرد ،
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را مىخواند و مىگفت : « هر كس آن را نخواند ، [ نمازش را ] ناقص كرده است . » نيز مىگفت : « اين آيه كامل كنندهء سبع مثانى است . » « 4 »
[ 1 / 248 ] همچنين ثعلبى از طلحة بن عبيد اللَّه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است :
« هر كس
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را ترك كند ، آيهاى از كتاب خدا را ترك كرده است . در شمار آيات امّ الكتاب ،
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
بر من نازل شد . » « 5 »
هامش
( 1 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 33 . در حديث شمارهء 1 / 191 گذشت .
( 2 ) . همان ، ص 35 .
( 3 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 104 ؛ الدرّ ، ج 1 ، ص 21 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 47 و 48 .
( 4 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 104 ؛ كنز العمّال ، ج 2 ، ص 297 .
( 5 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 104 ؛ كنز العمّال ، ج 1 ، ص 566 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 48 .