بهخاطر خيراتى كه در آنها واقع شده يا انجام گرفته ؛ مانند نماز ، روزه و عباداتى كه بندگان صالح بجاى آوردهاند مورد تبرك قرار مىگيرند ؛ زيرا بهسبب اين اعمال رحمت در آن مكانها نازل مىگردد ، فرشتگان حضور مىيابند و آرامش آنجا را فرامىگيرد و اين همان بركتى است كه در آن مكانها از خدا طلب مىگردد .
انسان با قرار گرفتن در چنين مكانهايى و با توجه پيدا كردن به خداوند ، دعا و استغفار ، خود را در معرض چنين بركاتىقرار مىدهد و برايش حوادث بزرگ و مناسبتهاى گرانقدرى كه جانها را به حركت مىآورد و همتها را متعالى مىسازد ، يادآور مىشود و تلاش مىكند كه خود را مشابه صالحان و اهل فلاح قرار دهد . اينك به برخى از روايات كه در مورد بركت است توجه مىكنيم .
تبرك به مو ، آب دهان ، عرق و آب وضوى پيامبر صلى الله عليه و آله
از جعفر بن عبداللَّه بن حكم ، نقل شده كه خالد بن وليد كلاهخودش را روز جنگ يرموك گم كرد ، هرچه گشتند آن را نيافتند ؛ پس از مدتى گشتن كلاهخودى كهنه يافتند .
خالد مىگويد : وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله عمره بجاى آورد سرش را تراشيد و مردم هريك مبادرت به جمع كردن بخشى از موى پيامبر نمودند ، من هم موى جلوى پيشانى حضرت را