برداشته و در كلاهخودم قرار دادم . پس از آن در هيچ جنگى حضور نيافتم كه آن كلاهخود همراهم باشد مگر اينكه به پيروزى دست مىيافتم .
عروة بن مسعود از حالات صحابه ، با پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد
امام بخارى نقل كرده كه عروه اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله را مىنگريست و مىگفت : به خدا قسم هيچ آبوضويى از پيامبر صلى الله عليه و آله نمىريخت مگر آنكه در كف اصحاب قرار مىگرفت و آن را بر صورت و بدن خود مىماليدند ، و هرگاه به آنها دستورى مىداد به سرعت به آن اقدام مىكردند و هرگاه وضو مىگرفت نزديك بود كه براى بهدست آوردن آب وضويش با هم درگير شوند و هنگام سخن گفتن صدايشان را نزد او پايين مىآوردند ، و به احترام حضرت بهگونهاى تيز و خيره ، به او نمىنگريستند .
سپس عروه بهسوى دوستانش بازگشت و گفت : اى مردم ، به خدا قسم كه من بر پادشاهانى از قبيل قيصر و كسرى و نجاشى وارد شدهام و بهخدا سوگند كه هيچ پادشاهى را نديدم كه مانند محمد ، يارانش او را بزرگ بدارند ( و سپس آنچه ديده بود نقل كرد ) . اين روايت را بخارى در كتاب شروط ، باب شروط جهاد آورده است . « 1 »
هامش
( 1 ) فتحالبارى ، ج 5 ، ص 330