تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 193

مساهمون:

ص١٩٣

جواز نماز بر چند جنازه

و جايز است تشريك متعدّد از جنائز ، در يك نماز با رعايتِ شروط مذكوره و رعايتِ مناسبت دعا بعد از تكبير چهارم از حيث تذكير و تأنيث و افراد و تثنيه و جمع . و گاهى واجب مىشود تشريك ، در صورت خوف فساد همه در صورت تأخير از مقدار زمان يك نماز .

ديگر شرائط نماز ميّت

و آن چه مسلَّم است اعتبار آنها در يوميّه ، احوط اعتبار همهء آنها در اين نماز است : از شرايط وجوديّه و عدميّه در اصل نماز و در جماعتِ در آن ، غير از طهارت از حدث و خبث كه اظهر عدم اعتبار آنها است ، اگر چه اعتبار دوّم احوط است . و اعتبار عدم مغصوبيّتِ مكانِ مصلَّى ، نه موضع ميّت و لباس مصلَّى ، اختصاص به يوميّه ندارد بر تقدير اعتبار با تفصيل متقدّم .

فاصله مصلَّى با ميّت

و لازم است كه [ نمازگزار ] بعيد از جنازه نباشد به حدّى كه صدق نكند عرفاً صلات بر أو و وقوف نزد سينهء أو مثلًا در حال اختيار ، چه امام باشد نمازگزار و چه منفرد ، و ضرر ندارد بُعد به سبب فاصلهء مأمومين ؛ و از اين جا ظاهر مىشود ، اعتبار حاضر بودن جنازه . و مثل بُعد است ، ارتفاع و انخفاضى كه مانع از صدق مذكور باشد و [ همچنين است ] حائل مانع از صدق ، در غير موارد خاصّه كه اشاره به آنها مىشود ؛ و اين از شروط خاصّهء به اين نماز است مانند بعض شروط متقدّمه ؛ و مانند اين كه اين نماز بايد بعد از تغسيل و تكفين و حنوط كه ممكن باشند ، واقع شود ، يا بعد از آن چه وظيفه است در حال عدم امكان اينها مثل تيمّم و آن چه به جاى غسل صحيح به جا آورده مىشود ، و همچنين اگر متعذّر شدند بدون بدل در غير « مرجوم » و « شهيد » .