هركه پس از نماز صبح يازده مرتبه سورهء توحيد را بخواند ، در آن روز علىرغم شيطان گناهى بر او نوشته نمىشود در « بلد الأمين » از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله روايت كرده : هركه توحيد را هر روز ده مرتبه بخواند ، در آن روز هر مقدار شيطان بكوشد كه گناهى بر او نوشته شود نوشته نمىشود . سوّم : كلينى به سند صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت كرده : هركه پس از نماز صبح صد مرتبه بگويد :
آنچه خدا خواست شد ، جنبش و نيرويى نيست مگر به خداى والاى بزرگ . در آن روز هيچ مكروهى نبيند . اين معنا را شيخ طوسى و ديگران نيز در كتب دعاى خويش ذكر كردهاند . چهارم : كفعمى و غير او از حضرت باقر عليه السّلام روايت كردهاند ، هركه سورّ قدر را بعد از نماز صبح ده مرتبه ، و هنگام گذشتن آفتاب از وقت ظهر شرعى ده مرتبه ، و بعد از عصر ده مرتبه بخواند ، دوهزار نويسندهء عمل را به اندازه سىسال به زحمت اندازد ، و همچنين از آن حضرت روايت شده ، هركه آن را هفت مرتبه بعد از طلوع فجر بخواند ، هفتاد صف از ملائكه هفتاد صلوات بر او فرستند ، و هفتاد مرتبه به او ترحّم كنند . و از امام جواد عليه السّلام ثواب زيادى نقل شده براى كسىكه سورهء قدر را در شبانهروز ، هفتادوشش مرتبه به اين صورت بخواند : بعد از طلوع فجر و پيش از نماز صبح هفت مرتبه ، بعد از نماز صبح ده مرتبه و بعد از گذشتن آفتاب از وقت ظهر شرعى و پيش از نافله ده مرتبه ، و بعد از نافلههاى ظهر بيستويك مرتبه ، و بعد از نماز عصر ده مرتبه ، و بعد از عشا هفت مرتبه ، و در وقت خواب يازده مرتبه . از جمله ثوابش اين است كه حق تعالى هزار فرشته بيافريند ، كه در سىوشش هزار سال ، ثواب آن را براى او بنويسند . پنجم : ابن بابويه و ساير علما رحمهم اللّه به سند معتبر از حضرت باقر عليه السّلام روايت كردهاند كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله فرمود : هركه هر روز در پى نماز صبح ده مرتبه بگويد :
سبحان اللّه العظيم و بحمده و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلى العظيم . حق تعالى او را از كورى و ديوانگى و خوره و پريشانى و زير آوار ماندن و بىخرد شدن در پيرى عافيت مىدهد . ششم : در كتاب بلد الأمين از امير مؤمنان عليه السّلام روايت كرده : رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرموده : هركه مىخواهد خدا در اجل او تأخير اندازد ، و او را بر دشمنانش يارى دهد ، و از مرگهاى ناخوشايند نگاهش دارد ، بايد هر بامداد و پسين بر اين دعاها مداومت نمايد ، سه مرتبه بگويد :
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 927
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٩٢٧