آرى من ضامن و كفيلم براى كسىكه اين عمل را بجا آورد . گفتم : يكديگر را چگونه تعزيت گويند ؟ فرمود : بگويند :
خداى بزرگ فرمايد اجرهايمان را به مصيبتمان بر حسين ( درود بر او ) ، و ما و شما را از خواهندگان خون او همراه با ولىّاش امام مهدى از خاندان محمّد ( درود بر ايشان ) قرار دهد . و اگر بتوانى آن روز را به دنبال حاجتى بيرون نروى ، بيرون نرو ، زيرا روز نحسى است ، كه در آن حاجت مؤمن برآورده نمىشود ، و اگر برآورده شود براى او مبارك نخواهد بود ، و در آن خير و رشدى نخواهد ديد ، و در آن روز هيچكدام از شما براى منزلش ، البته چيزى ذخيره نكند ، چرا كه هركه در آن روز چيزى ذخيره كند ، در آن چيز بركت نخواهد ديد ، و براى او و اهلش كه جهت آنها ذخيره كرده گويا همه را با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم انجام داده باشد و براى اوست مزد و پاداش مصيبت هر پيامبر و رسول و وصىّ و صدّيق و شهيدى كه مرده يا كشته شده باشد ، از زمانى كه حق تعالى خلق فرموده دنيا را تا زمانى كه قيامت بر پا شود . صالح بن عقبه و سيف بن عميرى گفتهاند : علقمة بن محمّد حضرمى گفت : به حضرت باقر عليه السّلام گفتم : به من دعايى تعليم فرما كه آن در اين روز بخوانم هرگاه آن جناب را از نزديك زيارت كنم ، و دعايى كه آن را بخوانم هرگاه او را از نزديك زيارت ننمايم و بخواهم به سلام به جانب او از شهرهاى دور از خانهام اشاره كنم . به من فرمود : اى علقمه هرگاه آن دو ركعت نماز را بجاى آوردى به سوى آنحضرت به سلام اشاره كن و در وقت اشاره به آنحضرت پس از گفتن تكبير اين كلام را بگو : [ زيارتى كه چند سطر بعد ذكر مىشود ] به درستى كه هرگاه اين كلام را گفتى ، دعا كردهاى به آن چيزى كه دعا مىكنند ، به آن زائران آنحضرت از ملائكه و خدا براى تو صد هزار هزار درجه بنويسد و همانند كسى باشى كه با امام حسين عليه السّلام شهيد شده باشد تا مشاركت كنى با ايشان در درجاتشان و شناخته نشوى مگر در زمرهء شهيدانى كه با آنحضرت شهيد شدهاند و براى تو نوشته شود و زيارت هر پيامبر و رسولى و پاداش زيارت هركه زيارت كرده امام حسين عليه السّلام را از روزى كه شهيد شده ، سلام خدا بر آن حضرت و اهل بيتش باد ، مىگويى :
سلام بر تو اى ابا عبد اللّه ، سلام بر تو اى فرزند رسول خدا ، سلام بر تو اى فرزند امير مؤمنان ، و فرزند سرور جانشيان ، سلام بر تو اى فرزند فاطمه سرور بانوان جهانيان ، سلام بر تو اى خون خدا ، و فرزند خون خدا و اى تنهاى مظلوم ، سلام بر تو و جانهايى كه به درگاهت فرود آمدند ، از جانب من بر همگى شما سلام خدا براى هميشه ، تا هستم و تا شب و روز باقى است ، اى ابا عبد اللّه ، هرآينه عزايت بزرگ و سنگين شد ، و مصيبت تو بر ما و بر همهء اهل اسلام بس بزرگ گشت ، و سنگين و بزرگ شد مصيبتت در آسمانها بر همهء اهل آسمان ، خدا لعنت كند امّتى را كه بناى ستم و بىداد را بر شما اهل بيت بنيان نهادند ، و خدا لعنت كند قومى را كه شما را از مقامتان دور كرد ، و از مرتبههايتان بر كنار نمود ، مرتبههايى كه خدا شما را در آنها جاى داد و خدا لعنت كند امّتى را كه شما را كشتند ، و خدا لعنت كند آنان را كه امكان و توان جنگ با شما را براى ايشان تدارك ديدند من بيزارى مىجويم به سوى خدا و به جانب شما از ايشان و از شيعيان و پيروان و دوستدارانشان ، اى ابا عبد اللّه من در صلحم ما كسىكه با شما صلح كرد ، و در جنگم با كسىكه با شما جنگيد تا روز قيامت ، و خدا لعنت كند خاندان زياد و خاندان مردان را و خدا همهء بنى اميه را لعنت كند ، و لعنت كند پسر مرجانه و عمر بن سعد و شمر را ، و لعنت كند امّتى را كه مركبها را زين كردند و لگام زدند و جنگ با تو را دنبال كردند ، پدر و مادرم به فدايت همانا مصيبت بر من سنگين شد ، از خدا كه مقامت را گرامى داشت ، و مرا به وسيلهء تو كرامت بخشيد ، درخواست مىكنم ، كه
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 705
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧٠٥