تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 622

مساهمون:

ص٦٢٢
و مرا با پوشش حفظ كننده‌ات بپوشان ، اى آن‌كه از همه‌چيز كفايت كند ، و از او چيزى كفايت ننمايد ، از انچه از كار دنيا و آخرت مرا نگران كرده كفايتم كن ، گفتار و كردارم را تصديق كن ، اى غمخوار ، اى رفيق ، تنگنايى را از من گشايش ده ، و چيزىكه طاقتش را ندارم بر من تحميل مكن . خدايا با ديده‌ات مرا نگهبانى كن ، كه هرگز نمىخوابد ، و به قدرتت بر من رحم فرما ، اى مهربان‌ترين مهربانان ، اى و الا ، اى بزرگ ، تو به حاجت من دانايى و بر برآوردنش توانايى ، و اين كار نزد تو آسان است ، و من به تو نيازمندم ، پس در بر آوردن حاجتم بر من منّت گذار ، اى بزرگوار ، البته تو بر هرچيز توانايى . سپس به سجده مىروى و مىگويى : معبود من تو حاجاتم را دانسته‌اى ، پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و آنها را بر آور ، البته تو گناهانم را شمرده‌اى ، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و آنها را بيامرز اى كريم . سپس طرف راست صورت خود را بر زمين مىگذارى و مىگويى : اگر بد بنده‌اى بودم ، تو خوب پروردگارى هستى ، با من آن كن كه شايستهء آنى ، و آن مكن كه من سزاوار آنم ، اى مهربان‌ترين مهربانان سپس طرف چپ صورت خود را بر زمين مىگذارى و مىگويى : خدايا اگر گناه بزرگ شد از بنده‌ات ، بايد گذشت از جانب تو نيكو شد اى كريم . پس پيشانى را بر زمين مىگذارى و مىگويى : رحم كن به كسىكه بد كرده ، و مرتكب گناه شده ، و درمانده گشته و به اعتراف برخاسته . مؤلّف گويد : اين دعاها تا و اغفرها يا كريم همان دعايى است كه در كتاب « مزار قديم » در اعمال صحن مسجد سهله در مقام امام زين العابدين عليه السّلام نقل شده