بر حجّت نيكان ، سلام بر پدر امامان پاك ، سلام بر اختصاص يافته به شمشير ذو الفقار ، سلام بر ساقى دوستانش از حوضر پيامبر مختار ، ( درود خدا بر او و خداندانش باد ) تا شبوروز از پىهم درآيد ، سلام بر خبر بزرگ ، سلام بر كسىكه خدا در حقّش اين آيه را نازل كرد : به راستى در اصل كتاب نزد ما علّى حكيم است ، سلام بر راه راست خدا ، سلام بر وصف شده در تورات و انجيل و قرآن حكيم ، و رحمت و بركات خدا بر او باد .
پس خود را بر ضريح مىچسبانى و آن را مىبوسى و مىگويى : اى امين خدا ، اى حجّت خدا ، اى ولىّ خدا ، اى راه خدا ، زيارت كرد تو را بنده و دوستت ، آنكه به قبرت پناه آورده ، و بار حاجاتش را به درگاهت افكنده ، به وسيلهء تو تقرّب جوى و شفيعخواه به درگاه خداست ، زيارتش زيارت كسى است كه به خاطر تو دست از رفيقان شسته ، و تو را پس از خدا براى خويش كافى دانسته ، شهادت مىدهم كه تو طور و كتاب مسطور ورق گشوده و درياى جوشان دانشى ، اى ولىّ خدا براى هر زيارتشدهاى نسبت به كسىكه او را زيارت كرده ، و قصد او را نموده و به زيارت وى آمده عنايتى است ، و من دوست توام ، و بارم را به درگاهت فرود آوردهام ، و به حرمت پناهنده شدهام ، و به پناه ضريحت آمدهام ، به خاطر آگاهىام به بزرگى مقامت ، و شرافت پيشگاهت ، درحالىكه گناهان پشتم را سنگين كرده ، و خوابم را در ربوده ، در نتيجه پناهگاه و جاى امن و ملجأى نمىيابم كه به آن پناه برم جز
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 563
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٦٣