شهادت مىدهم كه تو در راه خدا آنچنانكه بايد جهاد كردى ، و به كتابش عمل نمودى ، و روشهاى پيامبرش ( درود خدا بر او خاندانش ) را پيروى كردى ، تا خدا تو را به جوارش خواند ، و با اختياراتش تو را به جانب خود قبض روح نمود ، و دشمنانت را ملزم به حجت كرد ، با آنچه توراست از حجتهاى رسا بر همهء مخلوقاتش . خدايا قرار ده نفسم را آرام در برابر تقديرت ، خشنود به قضاوتت ، حريص به ذكر و دعايت ، عاشق به برگزيدهء دوستانت ، محبوب در زمين و آسمانت ، شكيبا بر نزول بلايت ، سپاسگذار بر فزونى نعمتهايت ، يادكنندهء كامل عطاهايت ، مشتاق به شادى ديدارت ، توشه برگيرندهء تقوا براى روز پاداشت ، پيرو روشهاى اوليايت ، جداكننده از اخلاق دشمنانت ، غافل از دنيا به سپاس و ثنايت . پس روى مبارك خود را بر قبر گذاشت و گفت : خداى دلهاى فروتنان ، سرگردان به سوى توست ، و راههاى مشتاقان به درگاهت نمايان است ، و نشانههاى قاصدان كوىات پيداست ، و دلهاى عارفان از تو هراسان است ، و صداى خوانندگان به جانب تو بلند است ، و درهاى اجابت به رويشان گشوده ، و دعاى آنكه با تو مناجات كرد مستجاب است ، و توبهء كسىكه به سوى تو بازگشت پذيرفته است ، و اشك كسىكه از ترس تو گريه كرد مورد رحم است ، و فريادرسى براى كسىكه از تو فرياد خواست آماده است ، و كمك براى كسىكه از تو كمك خواست رايگان است ، و وعدههايت براى بندگانت وفا شده ، و لغزش آنكه از
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 549
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٤٩