به ترسم از مردم ، و انس من به تو ، اى كريم ، اى كريم ، اى كريم . آنگاه جانب چپ صورت را بر زمين بگذار و بگو : معبودى جز تو نيست به راستى به راستى ، اى پروردگارم از باب بندگى و بردگى برايت سجده كردم . خدايا عملم اندك است . آن را دو چندان گردان ، اى كريم ، اى كريم . پس به سجده برو و صد مرتبه بگو :
« شكرا » و در دعا كردن بكوش ، كه اينجا محّل خواستن خواهشها است و بسيار استغفار كن كه جاى آمرزش گناهان است ، و حاجات خود را از خدا بخواه ، كه مقام استجابت دعاهاست . سيّد ابن طاووس در كتاب « مزار » و نيز غير او گفتهاند :
تا زمانىكه در نجف هستى هر نمازى كه به جا مىآورى چه واجب و چه مستحب ، بعد از آن اين دعا را بخوان :
خدايا از دستورت و تقديرت و قضايت چارهاى نيست ، و جنبش و نيرويى جز به تو نيست . پس آنچه بر ما از قضايى كه حتم كردى ، يا از تقديرى كه مقدّر نمودى ، همراه آن به ما صبرى عطا كن كه بر آن چيره شود ، و آن را درهم كوبد ، و آن شكيبايى را براى ما ، نردبانى به سوى رضوانت قرار ده ، كه افزوده شود در حسنات ما . و برترى و آقايى و شرف و بزرگوارى و نعمتها و كرامت ما در دنيا و آخرت ، و از حسنات ما كم نكن . خدايا آنچه به ما از عطايى كه عطا كردى ، و از فضيلتى كه تفضّل فرمودى ، يا از كرامتى كه كرم كردى ، به همراه آن شكرى مرحمت فرما كه بر آن چيره شود و آن را فرو گيرد ، و آن شكر را براى ما ، بالارونده در رضوانت ، و بالابرنده در حسنات و آقايى ، و شرف و نعمتها ، و كرامتت در دنيا و آخرت قرار ده ، و آن را براى ما نقطه كبر و طغيان و فتنه و كينهتوزى و عذاب و رسوايى
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 545
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٤٥