گرفت ، و بداند كه اگر خود باقى بماند ، نمىتواند بدون خواست خدا سودى به آنان رساند ، و ضررى از آنان بر طرف نمايد ، و خدايى كه آنان را آفريده از او به آنان مهربانتر است . و بايد در آن حال در مقام اميد و رجا به سر برد ، و به رحمت خدا و شفاعت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه معصومين عليهم السّلام اميد عظيم داشته باشد ، و منتظر قدوم شريف ايشان باشد ، و بداند همهء آنان در آن وقت حاضر مىشوند ، و شيعيان خود را بشارتها مىدهند ، و ملك الموت را سفارشها مىنمايند .
شيخ طوسى در ( مصباح المتهجّد ) فرموده : وصيت و اخلال نكردن به آن براى انسان مستحبّ است . چه آنكه روايت شده : براى آدمى سزاوار است شب را به روز نياورد ، مگر آنكه وصيتنامهاش زير سرش باشد ، و اين معنا در حال بيمارى تاكيد شده است . و نيكو وصيت كند ، و خود را از حقوقى كه ما بين او و خداست و از مظالم عباد [ ستمهايى كه بر بندگان روا داشته است ] خلاص كند . به راستى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده : هركه هنگام مرگ خويش وصيّتش را نيكو نكند ، نشانهء نقص در عقل و مروّت اوست . عرضه داشتند : ان وصيّت نيكو چگونه است ؟ فرمود : چون مرگ او برسد ، و مردم نزد او جمع شوند بگويد :
خدايا آفرينندهء آسمانها و زمين ، داناى پنهان و عيان ، بخشنده و مهربان ، من با تو عهد مىكنم ، به حق گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا نيست ، يگانه است ، شريكى ندارد ، و اينكه محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش ) بنده و فرستادهء اوست ، و قيامت آمدنى است ، شكى در ان نيست ، و خدا هركه را در قبور هستند . برمىانگيزد ، و همانا حسابرسى اعملا و بهشت حق است ، و آنچه در آن از نعمتها و خواراكيها ، و آشاميدنىها ، و ازدواج وعده داده شده حق است ، و آتش حق است ، و ايمان حق است . و دين چنانكه
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1102
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١١٠٢