اى بزرگ احسان ، اى آغاز كنندهء هر نعمت پيش از لياقت آن ، اى پروردگار ، اى آقا ، اى مولا ، اى نهايت ، اى فريادرس ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ، و از تو مىخواهم كه مرا در آتش دوزخ قرار ندهى آنگاه از حق تعالى هرچه مىخواهى بطلب . چهارم : از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده : اين دعا را خواند : خدايى تويى مورد اطمينان من در هر اندوه شديد ، و تويى اميد من در هر سختى ، و تويى مورد اطمينان و ذخيرهام در هر امرى كه بر من فرود آمد ، چه بسيار اندوه شديدى كه دل از آن ناتوان مىشود ، و چاره در آن كم مىگردد ، و خويش و بيگانه به آن كمك نمىدهد ، و دشمن به خاطر آن زخمزبان مىزند ، و كارها در آن خستهام مىكند ، آن را به درگاه تو آوردم ، و از آن به تو شكايت نمودم ، از غير تو در آن رو گردانم پس آن را گشودى ، و بر طرف كردى ، و مرا از آن كفايت نمودى ، پس تويى سرپرست هر نعمت ، و صاحب هر جاجت ، و نهايت هر رغبت ، ستايش بسيار توراست ، و احسان فزون توراست . مؤلّف گويد : اين دعا همان دعاى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در روز بدر و احزاب ، و دعاى حضرت سيد الشهدا عليه السّلام در روز عاشورا است ، و جز اين دعا دو دعاى ديگر از حضرت روايت شده كه در روز عاشورا خواندند ، يكى دعايى است كه به حضرت سجاد عليه السّلام تعليم فرمودند ، زمانى كه ايشان را به سينهء خود چسباند در حالىكه از بدن مباركشان خون مىجوشيد ، و اين دعا را براى حاجت و نياز مهم و اندوه و بلاى سخت و امر بزرگ دشوار مىخوانند ، و آن دعا اين است : : به حق يس و قرآن حكيم ، و به حق ط و قرآن عظيم ، اى كه بر نيازهاى خواهندگان توانايى ، اى كه آنچه در باطن است مىدانى ، اى خارجكنندهء غم و اندوه از گرفتاران ، اى گشايندهء غم از غمناكان ، اى رحم كننده به پيرمرد ، اى روزىدهنده
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1040
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٠٤٠