كسى كه زنا مىكند ، در حال زنا ايمان دارد ؟ فرمود : نه ، تا هنگامى كه مشغول اين عمل است ايمان از او سلب مىشود ، و چون برخيزد ايمان به او باز مىگردد . سئوالكننده پرسيد : هر چند تصميم به بازگشت به گناه داشته باشد ؟ فرمود : چه بسا كسانى تصميم به بازگشت به گناه داشته باشند ولى باز نگردند .
4 . عبد الملك بن اعين مىگويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : هنگامى كه شخص مشغول زناست ، شيطان نيز با او شركت مىكند و هر دو با هم آن را انجام مىدهند و يك نطفه بيش نيست و فرزند از هر دو پيدا مىشود ، و شركت شيطان همين است .
5 . محمّد بن مسلم مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : سه كساند كه خدا با آنان سخن نمىگويد و آنان را از آلودگى پاك نمىسازد و عذابى دردناك دارند . از جملهء آنان زنى است كه مردى بيگانه را در بستر شوهرش به خود راه دهد .
6 . اسحاق بن هلال از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود :
امير مؤمنان ( ع ) به يارانش فرمود : آيا شما را از بزرگترين زنا آگاه نكنم ؟
سپس فرمود : آن عمل زنى است كه در بستر شوهرش با مردى بيگانه زنا كند و فرزندى بياورد و آن را به شوهرش نسبت دهد . اين همان زنى است كه خداوند روز قيامت با او سخن نمىگويد و نظر رحمت بر او نمىافكند و او را پاك نمىسازد و عذابى دردناك خواهد داشت .
7 . على بن سالم مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : سختترين مردم از نظر عذاب در روز قيامت مردى است كه نطفهء خود را در رحمى بريزد كه بر او حرام است .
8 . عبد اللَّه بن بكير مىگويد : از امام باقر ( ع ) در بارهء سخن رسول خدا ( ص ) كه فرموده بود : « هر گاه مردى زنا كند روح ايمان از او جدا مىشود » سؤال كردم . امام ( ع ) فرمود : اين همان روحى است كه خداوند در بارهء آن فرموده است :
وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ
[ مجادله ، 22 ] ( يعنى آنان را به وسيلهء روحى از جانب خود تأييد كرده است ) اين روح از او جدا مىشود .