مقصد دوّم در مستحبات وقوف
مشعر الحرام است بدان كه سنت است كه متوجه مشعر الحرام شود به آرام تن و آرام دل ( با آرام تن و دل - خ ل ) و استغفار كند ، و چون به تلّ سرخ رسد - از جانب دست راست راه - بگويد : « اللَّهمّ ارحم موقفي وزد في عملي و سلَّم لي ديني و تقبّل
مناسكي » « 118 » .
.
و شتر را تند نراند ، و كسى را آزار نرساند در حال راندن ، و بسيار بگويد : « اللَّهمّ اعتق رقبتي من النّار » « 120 » و نماز شام و خفتن را تأخير كند تا مشعر الحرام ، و اگر چه ثلث شب بگذرد ، و اگر به هم رسد مانعى كه نتواند پيش از نصف ( ثلث - خ ش ) شب رسد نماز را ادا بكند ، و جمع كند ميان هر دو نماز به يك اذان و دو اقامه ، و نوافل شام را در ميان نكند بلكه بعد از خفتن بكند ، و احوط آن است كه چون به مشعر الحرام آيد نيّت كند كه : « شب را به روز مىآورم در مشعر الحرام در حج تمتّع از جهت رضاى خدا » .
و پيش گذشت كه اظهر و احوط وجوب شب ماندن به مشعر
است ، و مستحب است كه در شكم وادى فرود آيد در جانب راست راه ، و اين دعا بخواند : « اللَّهمّ إنّي أسألك أن تجمع لي فيها جوامع الخير ، اللَّهمّ لا تؤيّسني من الخير الذي سألتك أن تجمعه لي في قلبي ، ثمّ
هامش
« 118 » وسائل الشيعة 10 : 34 ، باب اوّل از ابواب وقوف در مشعر ، حديث 1 .
« 119 » الدروس الشرعية 1 : 421 .
« 120 » وسائل الشيعة 10 : 34 ، باب اوّل از ابواب وقوف در مشعر ، حديث 1 .