واجب سوّم : حلق است ، يا تقصير ، ( 1 ) يعنى سر تراشيدن ، يا از شارب و ناخن گرفتن است دربارهء مردان ، و دربارهء زنان و خنثى سر تراشيدن جايز نيست ، و نيّت چنين كنند كه « سر مىتراشم يا مو يا ناخن مىگيرم در فرض حج تمتع لوجوبه قربة الى اللَّه [ تعالى ] » و بهتر آن است كه دلَّاك نيز نيّت كند .
و چون حاج حلق يا تقصير نمود حلال مىشود از براى او همهء آن چه [ بر او - خ ش ] حرام شده بود در احرام ، مگر زن و صيد و بوى خوش .
و بدان كه ترتيب در ميانهء رمى و ذبح و حلق لازم است على الاشهر الاحوط ، و اگر مخالفت كرد و ثانى [ را ] مقدّم بر اوّل ، يا ثالث را مقدّم بر ثانى يا اوّل بجا آورد ، پس اگر از روى فراموشى بوده باشد ضرر ندارد ، و اگر عمدا بوده باشد ، پس مشهور نيز عدم وجوب اعاده است ، و در دليل آن تامّلى هست ، و اگر احتياط ممكن باشد ترك نكند .
و بدان كه اگر حلق يا تقصير را در روز عيد فراموش كند تا بيرون رود از منى واجب است مراجعت از براى حلق ، و اگر ممكن نباشد در جاى خود حلق مىكند و موى خود را به منى مىفرستد ( مىفرستد در
شرح
( 1 ) ( ميرزا ) و ( طباطبائى ) : و احوط از براى كسى كه موى سر خود را به عسل و صمغ و نحو اينها به جهت رفع شپش و نحو آن چسبانيده باشد ( به قسمى - ميرزا ) و كسى كه موى سر خود را جمع كرده و گره زده و در هم پيچيده و بافته باشد ، بلكه از براى حاجى اختيار حلق است و عدم اكتفاء به تقصير .