آراستن است .
38
رأس الكفر الخيانة : ريشهء كفر ( و بدگمانى به خدا ) خيانت كردن است .
39
رأس الأيمان الأمانة : ريشهء مسلمانى امانت داشتن است .
40
رأس القناعة الرّضا : ريشهء قناعت ( به آن چه مى رسد ) خورسند بودن است .
41
رأس الأفات التوّلهّ بالدّنيا : ريشهء تباهيها و آفتها دل به دنيا سپردن است .
42
رأس الإسلام لزوم الصّدق : ريشهء مسلمانى راستى را يار و همراه بودن است .
43
رأس السّياسة استعمال الرّفق : ريشهء سياستمدارى هموارى و نرمى را به كار بردن است .
44
رأس العلم التمييز بين الأخلاق و إظهار محمودها و قمع مذمومها : ريشهء علم و دانش جدائى افكندن ميان خوها ( ى نيك از بد ) است و ستودهاش را هويدا ساختن و ناستودهاش را ريشه بر كندن .
( الفصل الخامس و الثلثون ) حرف الراء بلفظ رب
ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الرّاء بلفظ ربّ قال عليه السّلام ( فصل سى و پنجم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام در حرف راء بلفظ ربّ آن حضرت عليه السّلام فرمودند
1
ربّ واثق خجل : بسا اطمينان دارندهء كه شرمسار است
2
ربّ آمن وجل : بسا ايمنى كه ترسان است .
3
ربّ ساع لقاعد : بسا كوشش كننده كه براى نشسته مى دود .
4
ربّ ساهر لراقد : بسا بيدارى كه براى خواب مى كوشد .
5
ربّ كلام كلّام : بسا سخنى كه بسيار بسيار خسته كننده است .
6
ربّ كلام كالحسام : بسا سخنى كه همچون تيغ تيز كارگر است .
7
ربّ عادل جائر : بسا شخص دادگرى كه ( در معنى ) ستمكار است .
8
ربّ رابح خاسر : بسا سود برنده ( از دنيا ) كه زيانكار است .