از براى آخر آنها از اوّل آنها پند گرفت پس اگر در اول از آن كار سودى ديده است در مانند آن اقدام كند و اگر زيان داشته بپرهيزد
83
إنّ اللّيل و النّهار مسرعان فى هدم الأعمار براستى كه شب و روز در كندن بنياد عمرها ( ى بشر ) بشتاب مى آيند و مى روند .
84
إنّ فى كلّ شيء موعظة و عبرة لذوى اللب و الإعتبار : براستى كه از براى خردمندان و گيرندگان پند در هر چيز ( از چيزهاى دنيا ) پند و عبرتى است .
85
إنّ ماضى يومك منتقل و باقية متّهم فاغتنم وقتك بالعمل : براستى كه روز گذشته تو از دست رفته است و باقى آن مورد تهمت است ( و معلوم نيست فردا كه مى آيد تو هستى يا نيستى ) بنا بر اين وقت را به عمل نيكو بجاى آوردن غنيمت بشمار .
86
إنّ ماضى عمرك أجل و آتيه أمل و الوقت عمل : براستى كه عمر تو در گرو اجل و آينده در گرو آرزو و هنگامى كه در آنى هنگام كار است ( پس فرصت را از دست مگذار و كارى كن ) .
87
إنّ المؤمن ليستحيى إذا مضى له عمل فى غير ما عقد عليه ايمانه : براستى كه مرد مؤمن ( خدا ترس ) وقتى بر خلاف آنچه كه عقيده و ايمان او است كارى بكند البته خجالت مى كشد و شرمگين مى گردد .
88
إنّ العدل ميزان اللّه سبحانه الّذى وضعه فى الخلق و نصبه لإقامة الحقّ فلا تخالفه فى ميزانه و لا تعارضه فى سلطانه : براستى كه عدل و دادگرى ترازوى سنجش خداوند سبحان است كه در ميان خلق وضع كرده و براى پايدارى حق نصب فرموده است پس در ميزان خدا با خدا مخالفت و در قدرت و سلطنت با او معارضه منماى .
89
إنّ مالك لحامدك فى حياتك و لذامّك بعد وفاتك : براستى كه مال تو در زمان حياتت براى ستايشگرت باشد و پس از مرگت براى نكوهشگرت ( يعنى هرگاه مال خود را در زمان حياتت به كسى بدهى ستايش كند ترا و اگر پس از مرگت به كسى برسد نكوهشت كند )
90
إنّ التّقوى عصمة لك فى حياتك و زلفى لك بعد مماتك : براستى كه تقوى و پرهيزكارى در دوران زندگانى نگهبان تو است و پس از مرگت