پرش به محتوای اصلی

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحه 73

پدیدآورندگان:

ص۷۳

تساوى وجودى

على « ع » درك كرده بود كه اين جهان عظيم هستى ، بر اساس تعاون و اشتراك قرار گرفته است . از اين رو وقتى باد بشدت مى وزد شاخه‌ها را بطور شديد حركت مىدهد ، و هنگامى كه از جا مى پرد درختان را كنده و ريشه‌هاى آن را به لرزه در مى آورد ، و آن گاه كه آهسته و آرام بر سطح زمين جارى مىشود صفحات آب به وزش آن مست ميشوند و همه چيز در زير آن به آرامش مى گرايد همچنين او درك كرده بود كه نيروى