تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 325

مساهمون:

ص٣٢٥
هيچ فقيرى گرسنه نشد مگر به آنچه ثروتمند از آن بهره‌مند گرديد . هيچ نعمتى را فراوان نديدم مگر آنكه در كنار آن حقى ضايع شده است . به هيچ نعمتى نمى رسيد مگر آنكه نعمت ديگرى را از دست مى دهيد . هيچ ثروتى جز بخاطر بخل يا حرام جمع نمى شود . به هيچ نعمتى نمى رسيد مگر پس از رنج و آزار . هيچ كس بيهوده آفريده نشده كه هوسرانى كند ، و بى فايده رها نشده تا كار بى فايده انجام دهد . اشتباه در بخشش به كسى كه سؤال نكرده و جلوگيرى از كسى كه درخواست نموده هر دو يكى است . هرگاه از چيزى بى نياز شدى آن را كنار بگذار و آنچه را به آن محتاج هستى بگير . از احتكار جلوگيرى كن . هر كه چيزى را كه حق او نيست بگيرد مورد سرزنش قرار مى گيرد . از گرفتن وام بپرهيزيد . وام گرفتن ، ذلت و خوارى است . از كيفرهائى كه در اثر بدرفتارى ، بر ملل پيش از شما فرود آمده