قسمتى از خطبهء مفصلى است كه بنام « قاصعه » خوانده مىشود : مانند ( قابيل ) مباشيد كه بدون آنكه خداوند فضيلتى در او قرار داده باشد بر پسر مادرش تكبر ورزيد و در اثر حسد به خودبينى گرائيد و آتش خشم در دل او تعصب را شعله‌ور ساخت و شيطان باد تكبر را در بينى او دميد و بدنبال آن خداوند او را از پشيمانى برخوردار نمود . پس از تكبر توأم با تعصب و خودبينى جاهليت از خدا بترسيد از خدا بترسيد ، زيرا آن دميدن گاههاى شيطان است كه بوسيلهء آن ملل گذشته و پيشينيان را فريب داده است . از افراد بد كه به نيكى خوانده مى شوند پيروى مكنيد كه آنان كسانى هستند كه شما آب تيره‌شان را با آب صاف خود نوشيده و باطلشان را در حق خود داخل ساختيد . آنها اساس گناه هستند كه شيطان آنان را مركب گمراهى و سپاه خودش قرار داده تا بوسيلهء آنها