مسأله 45 - رجوع به كفايت كه معناى آن در شرط چهارم بيان
شد ، در استطاعت بذلى شرط نيست . بلى اگر انسان مالي از خود
داشته باشد كه كمتر از مصارف وهزينه حج است وشخصي
كمبود أو را بذل نمايد ، واجب است قبول كند ولى در اين صورت
رجوع به كفايت شرط است . مثلا انسان ده هزار تومان دارد
ومصارف حج پانزده تومان است واگر خواسته باشد رجوع به
كفايت كند بايد بيست هزار تومان داشته باشد ، در صورتي كه باذل
پنج هزار تومان به عنوان كمبود به أو بدهد ، چون رجوع به كفايت
ندارد حج واجب نخواهد بود ، ولى اگر باذل ده هزار تومان بدهد
واجب مىشود .
مسأله 46 - اگر شخصي مالي به انسان هبه نماييد ( ببخشد ) كه با
آن به حج برود ، واجب است قبول كند واگر واهب ( بخشنده )
اختيار را به انسان بدهد وبگويد مىخواهى با اين مال حج برو
ونمى خواهى به حج نرو ويا مالي را ببخشد ونامى از حج نبرد ،
قبولش واجب نيست .
مسأله 47 - در مسأله " 34 " گفته شد كه بدهكارى در يك
صورت مانع از استطاعت است در اينجا مىگوييم در استطاعت
بذلى ، دين وبدهكارى مانع نيست . بلى اگر وقت پرداخت بدهى
سر رسيده باشد وطلبكار هم مطالبه كند وبدهكار قدرت
پرداخت بدهى خود را داشته باشد ، اگر به حج نرود حج بر أو