شود بگونهاى كه در عرف نگويند بين طواف ونماز فاصله شده
است .
مسأله 333 - هر گاه فراموش كرد نماز طواف را بخواند وسعى
نمود وبعد از سعى يادش آمد كه نماز طواف را نخوانده ، فورا نماز
طواف را بخواند ، واعاده سعى واجب نيست اگر چه أحوط ( مستحب ) است .
وچنانچه در اثناى سعى يادش بيايد ، سعى را قطع كرده ونماز
طواف را در جاهايى كه گفته شد به جا آورد ، سپس سعى را از
جايى كه قطع كرده تمام نمايد . وچنانچه بعد از بيرون رفتن از مكة
يادش بيايد كه نماز طواف را نخوانده ، بايستى به مكة برگشته
ونماز را در جاهايى كه گفته شد به جا آورد . ودر صورتي كه نتواند
به مكة بر گردد هر جا كه يادش آمد به جا آورد . بلى اگر بتواند به
حرم بر گردد أحوط ( واجب ) اين است كه برگشته ونماز را در حرم به جا
آورد . وحكم كسى كه نماز طواف را به جهت ناداني ترك كرده ،
حكم كسى است كه فراموشش كرده . وفرقى بين جاهل قاصر
ومقصر در اين جا نيست .
مسأله 334 - هر گاه نماز طواف را فراموش نمود وتا دم مردن
يادش نيامد ومرد ، بر وليش واجب است آن را قضا نمايد .
مسأله 335 - هر گاه قرائت نماز گزار غلطى داشته باشد ، در
صورتي كه نتواند آن را درست كند اشكالى در اكتفاى به آنچه
مىتواند ، در نماز طواف وغير آن نيست وهمان اندازه كافى