ياد آمد ، قضاى آن به جا آورده شود وحج صحيح خواهد بود ،
واحتياط ( واجب ) اين است كه بعد از قضاى طواف ، سعى نيز به جا آورده
شود . واگر وقتي يادش بيايد كه قضا نمودن آن ممكن نباشد ، مثل
اين كه پس از باز گشت به وطن يادش آمد واجب است نايب بگيرد ،
واحتياط ( واجب ) اين است كه نايب از طواف ، سعى را نيز به جا آورد .
مسأله 327 - اگر طواف را فراموش نمود وبه وطن خود
بازگشت وبا عيال خود نزديك كرد وسپس يادش آمد ، در
صورتي كه فراموش شده طواف حج باشد لازم است يك قرباني
به منى ، واگر فراموش شده طواف عمره باشد يك قرباني به مكة
بفرستد . ودر اين قرباني گوسفند كافى است .
مسأله 328 - هر گاه طواف را فراموش نموده وزماني يادش
آمد كه قضايش ممكن است ، با همان احرام أول قضايش نمايد
ونيازى به تجديد احرام نيست . بلى در صورتي كه از مكة خارج شد
ويك ماه يا بيشتر بر آن گذشته باشد ، لازم است براي دخول مكة
احرام تازه ببندد ، چنان كه گذشت .
مسأله 329 - آنچه بر طواف كننده حلال مىشود ، بر فراموش
كننده طواف ، تا اين كه آن را شخصا يا نايبش قضا ننموده حلال
نمىشود .
مسأله 330 - هر گاه جهت بيمارى يا شكستگى وأمثال اينها
شخصا نتواند طواف را به جا آورد ، لازم است به كمك ديگرى