مسافت در نظر گرفته شود ، ومسافت آن بيست وشش ذراع ونيم
تقدير شده است ونظر به اين كه حجر إسماعيل داخل مطاف
است وخود بيست ذراع است ، پس در طرف آن بيش از شش ذراع
ونيم نبايد دور شد . ولكن ظاهر اين است كه طواف در دور تر از
اين مسافت بيست وشش ذراع ونيم نيز كافى باشد ، خصوصا
براي كساني كه در اين مسافت نتوانند طواف كنند يا طواف در آن
بر آنها مشقت داشته باشد . ومراعاة احتياط ( مستحب ) با قدرت وتمكن
بهتر وأولى است .
مسأله 307 - هر گاه طواف كننده از مطاف بيرون رفته ووارد
كعبه شود ، طوافش باطل واعاده آن لازم است . وبهتر اين است كه
طواف خود را تمام نموده سپس اعاده نمايد ، اگر بيرون رفتنش پس
از تجاوز از نصف طواف بوده .
مسأله 308 - چنانچه هنگام طواف روى شاذروان رفت ، آن
مقدار از طواف كه روى شاذروان بوده باطل است واحتياط ( واجب ) اين
است كه آن مقدار را تدارك نموده وطواف خود را تمام سپس
طواف را اعاده نمايد . واحتياط ( واجب ) ؟ اين است كه هنگام طواف دست
خود را از طرف شاذروان به ديوار كعبه يا أركان آن درازا ننمايد
گر چه جواز آن بعيد نيست .
مسأله 309 - هر گاه طواف كننده در حجر إسماعيل برود ،
شوطى كه رفتن در حجر در أو بوده باطل ولازم است اعاده شود .