ديگرى ، اظهر جواز آن است .
8 - استعمال بوى خوش
مسأله 237 - استعمال بوى خوش از قبيل زغفران وعود وعنبر
ومشك وورس به خوردن وبوئيدن وماليدن بر بدن ، بر محرم
حرام است . وهمچنين پوشيدن لباسى كه اثرى از بوى خوش در أو
باشد . وأحوط ( مستحب ) أولى اجتناب از هر بوى خوشى است .
مسأله 238 - خوردن ميوه هاى خوشبو مانند سيب وبه عيبى
ندارد . ولى أولى اين است كه از بوئيدن آنها هنگام خوردن خوددارى شود .
مسأله 239 - بر محرم واجب نيست كه هنگام سعى بين صفا
ومروه در صورتي كه عطر فروشى آنجا باشد ، بيني خود را از بوى
خوش ببندد . ولى احتياط ( واجب ) لازم اين است كه در غير حال سعى ،
بيني خود را از هر بوى خوشى ببندد . وبوئيدن خلوق كعبه كه يك
نوع عطر است عيبى ندارد .
مسأله 240 - هر گاه محرم عمدا مقدارى بوى خوش استعمال
كند ، كفارهاش بنابر مشهور يك گوسفند است . ولى ثبوت كفاره در
غير خوردن ، محل اشكال است هر چند أحوط ( مستحب ) كفاره دادن است .
مسأله 241 - احتياط واجب اين است كه محرم بيني خود را از بوى
بد نگيرد بلى تند رفتن از جهت خلاصي از بوى بد عيبى ندارد .