نمود ، نمىتواند تأخير نمايد ، ولى چنانچه مقدم داشت حج نيابتى
را اظهر صحت است زيرا تعيين محمول بر عدم تأخير است
مگر در صورت تصريح بر عدم تأخير وتقديم ولى چنانچه تأخير نمود
( يعنى در سال بعد از سال تعيين حج را به جا
آورد ) اجاره منفسخ ولى ذمه منوب عنه برى مىشود واجرتى مستحق نخواهد بود ، ولى بعيد نيست مستحق
أجرة المثل باشد در صورت انحلال قصد به ابراء وابراء در
سال معين .
مسأله 116 - هر گاه أجير به علت جلو گيرى دشمن يا از جهت
بيمارى نتواند به حج برود واعمال را به جا آورد ، حكمش حكم
كسى است كه از قبل خود حج بنمايد . وبيان حكم آن خواهد آمد .
ودر صورتي كه اجاره مقيد به همان سال بوده به هم مىخورد .
وچنانچه مقيد نبوده حج بر ذمهاش باقي مىماند .
مسأله 117 - هر گاه نايب ، كارى كه موجب كفاره مىشود انجام
دهد ، مثلا در حال احرام زير سايه برود يا در آيينه نگاه كند ، كفاره
را بايد از مال خود بدهد ، خواه نيابت به اجاره ومزد باشد يا به
تبرع ومجانى باشد .
مسأله 118 - هر گاه شخصي ، ديگرى را به مبلغ معينى براي
حج أجير گرفت وآن مبلغ كفاف مخارج حج را نداد ، بر مستأجر
واجب نيست كمبود را تدارك كند ، همچنان كه
در صورت زياد آمدن نمىتواند زيادى را پس بگيرد ولى مستحب