احكام سعى در گذشته گفته شد كه سعى از أركان حج است وترك آن عمدا
با علم يا جهل به حكم ، تا زماني كه تداركش پيش از وقوف به
عرفات ممكن نشود ، حج باطل ، وپس از بجاى آوردن
حج افراد اعاده حج در سال بعد لازم خواهد بود .
مسأله 344 - هر گاه سعى از روى فراموشى ترك شود ، هر وقت
ياد أو بيايد بايد به جا آورد هر چند ياد آمدنش پس از فراغت از
اعمال حج باشد . وكسى كه شخصا نتواند يا برايش مشقت داشته
باشد بايستى نايب بگيرد وحجش در هر دو صورت صحيح
خواهد بود .
مسأله 345 - كسى كه شخصا پياده يا سواره نتواند سعى را به
جا آورد ، ديگرى را نايب بگيرد كه به جاى أو سعى كند وحجش
صحيح است .
مسأله 346 - احتياط اين است كه بعد از طواف ونماز آن بدون
ضرورت مانند شدت گرما يا خستگى زياد ، تأخير نكند ، اگر چه
أقوى اين است كه مىتواند سعى را تا شب تأخير كند ، وأحوط ترك آن است بدون عذر .
مسأله 347 - زيادى در سعى مانند زيادى در طواف سبب
بطلان خواهد بود ، اگر از روى علم وعمد باشد ، چنان كه در
طواف گذشت .
مسأله 348 - هر گاه از روى خطا در سعى خود زياد نمود