تا فوت كرد واجب است برايش قضاء كنند .
وكسى كه حج بر ذمه اش مستقر شده ( يعنى مستطيع بوده
ونرفته ) ، وفعلا توانائى رفتن به حج يا گرفتن نايب ندارد ، اگر فوت
كرد بايد برايش قضاء كنند .
( 58 ) : اگر نايب گرفتن واجب شد ونايب نگرفت ، ولى شخصي
تبرعا از طرف أو حج بجا آورد ، كفايت اين حج محل اشكال است .
( 59 ) : بنابر احتياط واجب بايد از محل خودش نايب بگيرد .
وجواز نايب گرفتن از ميقات ، محل اشكال است .
( 60 ) : كسى كه حجة الاسلام بر ذمه اش مستقر بوده ، اگر بعد از
احرام به حج در حرم بميرد ، كفايت از حجة الاسلام مىكند .
وفرقى در اين كه حجش تمتع باشد ، يا قران يا افراد نيست .
وهمچنين است اگر بعد از احرام به عمره تمتع ودر حرم بميرد .
ولى كسى كه همان سال حج بر أو واجب شده ، چنانچه قبل از
حرم بميرد قضاء واجب نيست ، گرچه احتياط مستحب آن است
كه ورثه كبار از سهم الإرث خودشان قضاء كنند يا نايب بگيرند ،
واگر در حرم وبعد از احرام بميرد حج أو را قضا كنند .
اين احكام در عمره مفرده حج افراد وقران ، وحج يا عمره اى
كه به نذر يا افساد واجب شده ، جارى نيست ، ودر هيچ يك از
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 23
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٣