مجراى قاعده فراغ است كه بايد بنا گذارد تمام بعمل امده ونسبت بنماز عصر شك ما بين سه وچهار
بناء بر أكثر است كه بايد بنابر چهار گذارد وبعد از نماز نماز احتياط بجا أورد الا انكه بملاحظة علم
اجمالي بنقصان يك ركعت عمل كردن بهر دو قاعده با هم ممكن نيست پس بايد هر دو نماز را اعاده كند
بلى أحوط ان است كه أولا يك ركعت بر نماز عصر بيفزايد بعد از ان هر دو نماز را اعاده كند زيرا
كه محتمل است قاعده فراغ از باب اماره شرعيه حجت باشد وهم چنين است حكم نماز مغرب وعشا
در صورتيكه پيش از سلام نماز عشا علم اجمالي بهم رساند بنقصان يكى از دو نماز كه بايد هر دو را
اعاده كند واحتياط باضافه يك ركعت در نماز عشا در ان نيز جارى است
( بيست وهفتم ) اگر
بعد از نماز ظهر وعصر بداند كه مجموع ان دو نماز را هشت ركعت تمام بجا أورده ولكن نداند كه
هر كدام را چهار ركعت بجا أورده يا انكه يكى از اندو را پنج ركعت وديگرى را سه ركعت بجا أورده
بقاعده فراغ اعتنا بشك خود نكند وبنا گذارد كه هر دو نماز را چهار ركعت بعمل أورده وهم چنين
در نماز مغرب وعشا اگر بعد از سلام بداند كه مجموع اندو را هفت ركعت بجا أورده وشك كند
در زيادة يك ركعت از يكى از انها ونقصان ديگرى كه بنا را بر صحت گذارد
( بيست وهشتم ) اگر
پيش از سلام عصر يقين كند كه مجموع اندو نماز را هشت ركعت بعمل أورده ولكن شك كند كه
ايا ظهر را چهار ركعت كرده پس ركعتي كه مشغول بان است چهارمى عصر است يا انكه ظهر را سه
ركعت كرده وركعتي كه مشغول بان است ركعت پنجم عصر است پس نسبت بنماز ظهر چون شك
بعد از سلام است اعتنا نكند وبنا را بر صحت ان گذارد ونسبت بنماز عصر شك ما بين وچهار
وپنج است آن را نيز بنابر چهار گذارد اگر بعد از اكمال سجدتين باشد پس تشهد وسلام بگويد وبعد
از ان دو سجده سهو بجا أورد وهم چنين در نماز مغرب وعشا كه پيش از سلام عشا بداند كه مجموع ان
دو نماز را هفت ركعت كرده وشك كند در انكه مغرب بسه ركعتي سلام داده وركعتي كه مشغول
بان است چهارمى عشا باشد يا انكه مغرب را بدو ركعتي سلام گفته وركعتي كه بان مشغول است
پنجمى عشاست كه نماز عشا را تمام وحكم بصحت هر دو نماز كند
( بيست ونهم ) در عكس
مفروض مسألة سابقه بانكه با يقين بهشت ركعت كردن نماز ظهر وعصر پيش از سلام عصر شك
كند در انكه ظهر را چهار ركعت كرده وركعتي كه مشغول بان است چهارمى عصر است يا انكه