Skip to main content

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) — Page 115

Contributors:

P.115
پس اگر ممكن باشد بدون مشقت واجب است شستن واگر چه بريختن آب پى در پى يا به فرو بردن در آب باشد تا آب برسد به زير آن اگر جبيره بر روى آن باشد به شرط اين كه جبيره ومحل هر دو پاك باشند يا ممكن باشد تطهير انها واگر ممكن نباشد رسانيدن آب به موضع جبيره يا به جهت ضرر رسانيدن آب يا به جهت نجاست آن وممكن نشدن تطهير يا از جهت آنكه ممكن نباشد آب به زير جبيره برسد يا آنكه جبيره برداشته شود پس اگر مكشوف باشد واجب است شستن أطراف آن وگذاشتن كهنه پاكى بر روى آن ومسح كردن روى آن كهنه با رطوبت واگر ممكن باشد مسح بدون گذاشتن كهنه معين است چنين كند اگر ممكن نباشد شستن آن چنان كه فرض اينجا است واگر ممكن نباشد گذاشتن كهنه بر روى آن نيز اكتفا كند به همان شستن أطراف وأحوط ضم تيمم است بان واگر در موضع مسح باشد وممكن نباشد بر روى آن مسح كردن واجب است كه كهنه پاكى روى آن گذارد ومسح كند به رطوبت دست واگر ممكن نشد گذاشتن كهنه بر روى آن ومسح كردن ساقط مىشود مسح آن وبايد تيمم با آن ضم كند واگر محل جبيره غير مكشوف است واجب است شستن أطراف آن با مراعاة شرايط ومسح كردن بر جبيره اگر طاهر باشد يا ممكن باشد تطهير آن وبايد مسح كند اگر چه در موضع شستن باشد وظاهر عدم تعين مسح است در اين حال پس جايز است شستن نيز وأحوط اجراء آب است بر روى جبيره با امكان بامراريد بدون قصد غسل يا مسح ولازم نيست كه مسح برطوبت آب وضو باشد هر گاه در موضع غسل باشد ولازم است كه رطوبت بتمام جبيره برسد بلى در خلل وفرج آن دقت لازم نيست همينكه عرفا صدق كند كه مسح برطوبت مستوعب شد كافى است اينها در وقتي است كه ممكن نباشد برداشتن جبيره ومسح بر بشره والا أحوط بلكه أقوى تعين مسح بر بشره است اگر ممكن نباشد غسل آن چنانكه مفروض اينجا است وأحوط جمع ما بين مسح بر جبيره وبر محل است نيز واگر ممكن نباشد مسح بر جبيره بجهت نجاست آن يا از جهت مانع ديگر پس اگر ممكن باشد گذاشتن كهنه پاكى بر روى آن ومسح بر آن واجب است چنين كند واگر ممكن نباشد أحوط آنست كه اكتفا كند بشستن أطراف آن با ضم تيمم بان
( مسألة 1 ) هر گاه جبيره در موضع مسح باشد وممكن نباشد كه آن را بردارند وروى بشره را مسح كنند لكن ممكن باشد كه مكرر آب بريزند تا بمحل برسد ايا بايد چنين كنند يا همان مسح بر جبيره كنند دو وجه است واحتياط بجمع ما بين هر دو ترك نشود
( مسألة 2 )