( 1 )
يادآورى
: و ايضا ابن طاوس گويد كه : در وقت تأليف كردن اين كتاب من خود اين را مسوده نكردم بلكه دعاها را از كتابها نشان مىنمودم و آنها را به كاتب مىدادم كه آنها را به حسب فهم و قابليت خود نقل مىكرد و اين از بسيارى تعجيلى بود كه داشتم .
پس اگر در دعاها غلطى يا سهوى بسيار يا اندك بوده باشد از زيادتى سرعت و تعجيل خواهد بود و حمد از براى خداست كه بندگان خود را راهنمائى كرده است و ايشان را به مراد خود رسانده است و ايشان را به نعمتهاى خود انعام كرده است و ايشان را نيكبخت گردانيده است و رحمت خدا باد بر بهترين بندگان او كه محمّد رسول اوست و بر پاكيزگان از اولاد او و ذرّيهء او و ما را خدا كافى است و او نيكو وكيلى است .
( 2 )
شرايط دعا كردن
ابن طاوس گويد كه : اين را بدان كه اسباب و شرطهاى مستجاب شدن دعا بسيار است و بعضى از آنها را ما در جزو اوّل از كتاب مهمّات ذكر كردهايم و تنبيه بر آنها به دلايل عقلى و نقلى نمودهايم ، پس بايد كه در تحصيل كردن و به جاى آوردن آن شرطها سهل انگارى نكنى ، از جهت آنكه مبادا هر گاه دعائى بخوانى و در اجابت تاخيرى شود پس شيطان ترا وسوسه كند و به خيال تو اندازد كه نعوذ باللَّه خداى تعالى وعدهء خود را خلف كرده است و ما در اين كتاب نيز قدرى از شرطهاى دعا خواندن را ياد مىكنيم . ( 3 ) پس مىگوئيم كه :
1 - از جملهء شرطها آن است كه بايد در وقت دعا خواندن دل خوانندهء دعا متوجّه به خداى عزّ و جلّ باشد . و درخواستن حاجتهاى خود همچنان كه در طلب شهوتهاى دنيوى كه اكثر آنها ضرر دنيوى و آخروى است كمال توجّه و اهتمام را دارد ، بايد كه در وقت خواندن دعا نيز كمال توجّه را داشته باشد .
( 4 ) 2 - آنكه چون جهت خواستن مطلبى دست به دعا برمىدارى ، بايد كه اميد و تعظيم نمودن تو خداى تعالى را زيادتر باشد از آنكه دست به سوى خوردن طعامى يا آشاميدن آبى دراز كنى . زيرا كه دست دراز كردن تو به نزد پروردگار جهت خواستن نعمتها و ثوابهاى آخروى اهمّ و عظيمتر و پرفايدهتر است از دست دراز كردن تو به سوى طعامها و نعمتهاى دنيوى . پس بايد كه عقل خود را و دل خود را حاضر سازى از براى دراز نمودن دست خود به قدر تعظيم آن كسى كه تو دست خود را به نزد او بلند نمودهاى و هر آنگاه كه در تعظيم و اجلال خداى تعالى نقصان نمائى پس قسم به خدا كه چگونه اميد استجابت دعا خواهى داشت و حال آنكه تو در كردار و گفتار تهاون و سهلانگارى نمودهاى . پس آيا تو شخصى را ديدهاى كه به سبب نافرمانى نزديك و مقرب در نزد پادشاه شود ؟ ! يا آنكه تو سئوالكنندهاى را ديدهاى كه به تهاون و بىادبى كردن به شخصى نزديكى جويد كه از او طلب مىكند ؟ ! و ايضا ابن طاوس گويد كه : و اينك ختم مىكنيم ما آنچه را كه آن را در اين كتاب خود اختيار كردهايم از دعاهاى ذخيره كرده شده و سرّهاى پنهانه به دعائى كه آن را خداى تعالى به خاطر من گذرانيده است و آن اين است :