( 1 )
دعاى يوشع عليه السلام
و از آن جمله دعاء يوشع بن نون وصىّ موسى عليهما السلام است .
ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه : من به سندهاى خود تا به سعد بن عبد اللَّه روايت كرده شدم و او در كتاب فضل الدّعاء به سندهاى خود نقل نموده تا به حضرت امام رضا عليه السلام كه فرمودند : آنكه شخصى صحيفهاى را يافت . پس آن را به خدمت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آورد و آن حضرت امر فرمودند كه منادى به حضور نماز جماعت ندا مىكند . پس تخلف نورزيد احدى از مردان و زنان و همگى به مسجد آمده به نماز حاضر شدند و بعد از فراغ نماز آن حضرت به منبر بالا رفتند و آن صحيفه را خواندند و فرمودند كه اين نوشتهء يوشع بن نون وصىّ موسى عليهما السلام است و در اين صحيفه نوشته است بدرستى كه : پروردگار شما مهربان و رحمكننده است . آگاه باشيد بدرستى كه بهترين بندگان كسى است كه پرهيزگار و پنهان و گوشهگير باشد و بدترين خلق خدا شخصى است كه مشهور و مشار اليه به انگشت باشد . پس كسى كه دوست مىدارد آنكه اعمال او به كليهء تمام و كمال كيل كرده شود و آنكه حقوق خدا را به جاى آورد كه به او نعمت داده است ! پس بايد كه در هر روز اين دعا را بخواند ( 2 ) و دعا اين است :
تسبيح مىكنم تسبيح كردنى خدا را همچنان كه سزاوار است براى خدا و ستايش مىكنم خدا را همچنان كه سزاوار است براى خدا و نيست « 1 » خدائى مگر خدا همچنان كه سزاوار است براى خدا و نيست قدرتى و نه توانائى مگر به خدا و رحمت فرستد خدا بر محمّد و بر اهل خانهء او كه پيغمبر امّى است « 2 » و بر همهء فرستادگان و پيغمبران تا آنكه راضى شود خدا .
پس آنگاه آن حضرت از منبر فرود آمدند . مردمان در خواستن اين دعا الحاح بسيار نمودند . پس آن حضرت ساعتى بسيار صبر نموده باز به منبر بالا رفتند و فرمودند كه : هر كس دوست دارد كه ستايش او بلندتر باشد از ستايش جهادكنندگان در راه خدا پس بايد كه اين دعا را در هر شبانه روز بخواند و اگر او را حاجتى باشد آن حاجت به بركت اين دعا برآورده مىشود و اگر دشمنى داشته باشد آن دشمنى هلاك مىگردد و اگر او را قرضى باشد يا اندوهى باشد آن قرض ادا مىشود و آن اندوه بر طرف مىگردد و اين دعا از همه آسمانها مىگذرد تا آنكه در لوح محفوظ نوشته شود .
( 1 )
دعاى خضر و الياس عليهما السلام
1 - و از آن جمله دعاء خضر و الياس عليهما السلام است . مروى است آنكه خضر و الياس عليهما السلام در هر موسم حج
هامش
( 1 ) يعنى و مىگويم من كلمهلا إِلهَ إِلَّا اللَّهُرا و اقرار و اعتراف به مضمون و مفاد آن دارم همچنان كه سزاوار است خداى تعالى كه بندگان به يگانگى او اقرار و اعتراف نمايند و اظهار نمايند آن را به گفتن اين كلمه . و اللَّه يعلم
( 2 ) آن حضرت را امّى از جهت آن گويند كه علوم ايشان از جانب خداى تعالى فايض گشته و چنان كه از مادر خود متولّد گشته بودهاند بدون آنكه از شخصى چيزى ياد گيرند و درسى خوانند و به مكتب روند بلكه مؤيد از جانب خدا بودهاند . و اللَّه يعلم