479 - بدترين برادران ( دوستان ) كسى است كه براى پذيرايى او خود را به زحمت بيفكنى .
شريف رضى رحمه الله مىگويد : تكلّف و تكليف همواره با مشقّت توأم است ، بنابراين دوست پر توقّع كه انسان را به تكلّف وا مىدارد ، مايهء شرّ است پس او شرّ الاخوان محسوب مىشود .
480 - به خشم در آوردن و شرمنده ساختن دوست ، مقدمهء جدايى از اوست .
شريف رضى رحمه الله مىگويد : « حشم » و « احشم » يعنى او را به غضب در آورد و بعضى گفتهاند :
يعنى او را شرمنده ساخت و « احتشم » به معناى طلب چنين حالتى است و مسلّماً چنين كارى مقدّمهء جدايى است .
شريف رضى در پايان اين باب چنين مىگويد : اين آخرين قسمت از سخنان برگزيدهء امام اميرمؤمنان على عليه السلام است كه توفيق جمع آورى آن را يافتيم و خداوند سبحان را بر اين كه منّت بر ما گذاشت و چنين توفيقى را مرحمت فرمود ، سپاس مىگوييم ، توفيق بر گردآورى اين سخنان پراكنده و نزديك ساختن آنها به يكديگر در يك مجموعه .
و ما از آغاز تصميم گرفتيم كه در آخر هر باب صفحات سفيدى را به كتاب ملحق سازيم تا هروقت به كلام تازهاى برخورديم ، در آن جاى دهيم و يا هرگاه به تفسير تازهاى دربارهء سخنان امام دست يافتيم ، آن را به اين بحثها ملحق سازيم .
تنها از اللّه توفيق مىطلبيم و بر او تكيه مىكنيم و او ما را كافى است و بهترين سرپرستان است .
و اين در ماه رجب سنهء 400 هجرى است . درود خداوند بر سيّد و مولاى ما محمّد صلى الله عليه و آله خاتم پيامبران و هدايت كننده به بهترين راهها و بر خاندان پاك و يارانش باد ، كه ستارگان ايمان و يقينند .
پايان
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 855
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨٥٥