تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 843

مساهمون:

ص٨٤٣
يكى از خوارج كه حاضر بود گفت : « خداوند اين كافر را بكشد چقدر دانا و فقيه است ! » اصحاب از جاى پريدند كه او را به قتل برسانند ولى امام فرمود : آرام ! جواب دشنام دشنام است و يا گذشت از گناه ، ( نه اعدام ) . 421 - آن مقدار از عقلت تو را كفايت مىكند ، كه راههاى گمراهى را از راه سعادت برايت واضح سازد . 422 - كار نيك را انجام دهيد و هيچ مقدار از آن را كم مشماريد ، چرا كه كوچك آن بزرگ و كمش بسيار است و نبايد هيچ كدام از شما بگويد ، فلان كس در انجام كار خير از من سزاوارتر است ، كه به خدا سوگند چنين خواهد شد ، زيرا خوب و بد را اهلى است كه هرگاه كه آن را واگذاريد ، ديگران به جاى شما انجام مىدهند . 423 - آن كس كه درونش را اصلاح كند ، خداوند ظاهرش را اصلاح مىنمايد و هركس براى دينش كار كند ، خداوند دنيايش را كفايت مىكند ، و آن كس كه ميان خود و خدايش را نيكو گرداند خداوند رابطهء بين او و مردم را نيكو خواهد كرد . 424 - حلم پرده‌اى است پوشنده و عقل شمشيرى است برنده ، بنابراين عيوب اخلاقيت را با حلم بپوشان و هوسهاى سركشت را با عقلت بكش ! 425 - خداوند بندگانى دارد كه نعمتهاى خاصّى به آنها بخشيده تا ديگر بندگان از آن بهره گيرند ، به همين جهت مادام كه از اين نعمتها بذل مىكنند ، خدا آن را در دستشان ثابت مىدارد ، امّا هنگامى كه بخل ورزند ، از آنها مىگيرد و به ديگران مىدهد . 426 - شايسته نيست كه انسان به دو خصلت اطمينان پيدا كند : سلامت و ثروت ، چرا كه ديده شده انسان تندرست ، ناگاه بيمار و شخص ثروتمند يك باره فقير و مستمند شده است . 427 - كسى كه حاجت خود را نزد مؤمنى برد ، گويا نزد خدا برده و كسى كه نزد كافرى برد ، گويى از خدايش شكايت كرده است . 428 - امام در يكى از عيدها فرمود : امروز تنها روز عيد كسانى است كه روزهء آنها مقبول درگاه خدا و عبادتهاى شبانهء آنان مورد پذيرش او قرار گرفته و هر روز در آن نافرمانى خدا نشود ، آن روز عيد است ( و هر روز كه گناه نكنى ، روز عيد توست ) . 429 - بزرگترين حسرتها در روز قيامت ، حسرت شخصى است كه ثروتى را از راه حرام به دست آورده