تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 823

مساهمون:

ص٨٢٣
349 - هركس به عيب خود بنگرد او را از عيبجويى ديگران باز مىدارد و هركس به آنچه خدا روزيش داده راضى شود ، بر آنچه از دست داده ، اندوهناك نشود و آن كس كه تيغ ستم بركشد با آن كشته مىشود و كسى كه بى مقدمه به سراغ كارهاى سخت برود هلاك مىگردد و هركس خود را در گردابهاى خطرناك بيفكند غرق مىشود و هركس در موارد سوءظن گام بگذارد متّهم مىگردد . و آن كس كه زياد سخن مىگويد زياد اشتباه مىكند و آن كس كه زياد اشتباه كند حيايش كم مىشود و كسى كه حيايش كم شد پارساييش نقصان مىگيرد و كسى كه پارساييش نقصان گيرد قلبش مىميرد و كسى كه قلبش بميرد ، داخل دوزخ مىشود . و آن كس كه به عيوب مردم بنگرد و آن را بد شمرد ، ولى براى خويش آن را خوب بداند ، احمق واقعى است و قناعت سرمايه‌اى است فناناپذير و كسى كه فراوان ياد مرگ كند ، به اندكى از دنيا راضى مىشود و هركس بداند گفتارش جزء اعمال او محسوب مىشود ، سخن كم مىگويد مگر در آن‌جا كه مربوط به اوست . 350 - مردان ستمگر سه نشانه دارند : با نافرمانى به ما فوق خود ستم مىكنندو با قهر و غلبه به زير دستان خويش ظلم روا مىدارند و پشتيبان ستمگرانند . 351 - چون سختيها به آخرين درجهء شدّت برسد ، فرج نزديك است و در آن هنگام كه حلقه هاى بلا تنگ شود ، نوبت راحتى و آسايش فرا مىرسد . 352 - امام عليه السلام به يكى از يارانش فرمود : اكثر وقت خود را به خانواده و فرزندان ( و تأمين زندگى آنها ) اختصاص مده ، زيرا آنها اگر از دوستان خدا باشند ، خداوند دوستان خود را رها نمىسازد و اگر از دشمنان خدا هستند ، چرا تمام همّ خويش را صرف دشمنان خدا مىكنى ؟ 353 - بزرگترين عيب آن است كه آنچه خود داراى آن هستى بر ديگران عيب بشمارى . 354 - در حضور امام عليه السلام كسى به ديگرى با اين عبارت تبريك نوزاد گفت : « قدم اين نوزاد قهرمان و يكّه سوار مبارك باد » امام فرمود : اين گونه مگو ! لكن بگو : شكر بخشنده را بگذار و بخشوده شده بر تو مبارك باد ، اميدوارم بزرگ شود و از نيكوكاريش بهره‌گيرى . 355 - يكى از كارگزاران حكومت امام خانهء مهمّى ساخت به او فرمود : سكّه‌هاى طلا و نقره سر و كلّهء خود را نشان داده‌اند اين ساختمان مىگويد تو مردى ثروتمند و غنى هستى .