324 - از معصيت خدا در خلوتگاهها بپرهيزيد ، چرا كه همو شاهد و همو حاكم و دادرس است .
325 - زمانى كه خبر شهادت محمّد بن ابى بكر به امام عليه السلام رسيد فرمود :
اندوه ما بر او به اندازهء شادى شاميان است ، چرا كه آنها دشمنى را از دست دادند و ما دوستى را .
326 - عمرى كه خداوند بر فرزندان آدم در آن اتمام حجّت مىكند و عذرش را مىپذيرد ، شصت سال است .
327 - كسى كه با توسّل به گناه پيروز شود ، پيروز نيست و كسى كه با ستم غلبه كند ، در واقع مغلوب است .
328 - خداوند سبحان غذا و نياز نيازمندان را در اموال ثروتمندان معيّن كرده ، پس هيچ فقيرى گرسنه نمىماند ، مگر به واسطهء اين كه ثروتمندان از حقّ آنان بهرهمند شدهاند و خداوند آنها را به خاطر اين عمل مؤاخذه خواهد كرد ، ( بنابراين هميشه وجود فقير و محروم در يك جامعه دليل بر جنايت ثروتمندان آن است ) .
329 - بى نيازى از عذر خواهى ، بهتر است تا عذر صادقانه و مقبول ( يعنى اگر گناه نكنى و عذر نخواهى بهتر از آن است كه مرتكب گناه شوى و عذرت پذيرفته شود ) .
330 - كمترين حقّى كه براى خدا رعايتش لازم است اين كه با استمداد از نعمتهايش نافرمانيش نكنيد .
331 - خداوند سبحان طاعت خود را غنيمت زيركان قرار داده ، آنجا كه هوسبازان ناتوان ، كوتاه مىآيند .
332 - سلطان ( و حاكم عادل ) پاسدار الهى در زمين اوست .
333 - و در توصيف مؤمن چنين فرمود : مؤمن شاديش در چهره و اندوهش در درون قلب اوست ، سينهاش از هرچيز گشادهتر و هوسهاى نفسانيش از هر چيز خوارتر است . بلند پروازى را ناخوش دارد و رياكارى را دشمن مىشمرد ، اندوهش طولانى و همّتش بلند است ؛ سكوتش زياد و تمام وقتش مشغول است ؛ شكرگزار ، شكيبا و ژرف انديش است ؛ رشتهء دوستى را محترم مىشمارد ولى به زودى با كسى پيوند دوستى برقرار نمىسازد ؛ اخلاقش ملايم و برخوردش توأم با نرمش است ، دلش از سنگ خارا محكمتر و در پيشگاه خدا از برده ذليلتر است .
334 - اگر انسان سرآمد زندگى و عاقبت كارش را مىديد ، آرزوها و غرورش را دشمن مىشمرد .
335 - هر انسانى در اموالش دو شريك دارد : وارث و حوادث .
336 - كسى كه از او درخواستى شده تا وعده نداده ، آزاد است ( و پس از وعده دادن در گرو وعدهء خويش است ) .
337 - هر آن كه مردم را دعوت كند ، ولى خود عمل نكند ، همچون تيرانداز بدون كمان است .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 819
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨١٩