308 - دوستى ميان پدران خويشاوندى ميان فرزندان است ، و خويشاوندى به دوستى نيازمندتر است تا دوستى به خويشاوندى ( يعنى هنگامى كه پدران با هم دوست صميمى باشند ، گويى فرزندانشان خويشاوندند و خويشاوندان آنگاه خويشاوند محسوب مىشوند كه دوست باشند ) .
309 - از حدس و گمان افراد با ايمان برحذر باشيد ، چرا كه خداوند حق را بر زبان آنها قرار داده است .
310 - هيچ كس در ادّعاى ايمان صادق نيست مگر زمانى كه به آنچه نزد خداست مطمئنتر از آنچه نزد اوست باشد ( تا جايى كه آنچه را دارد مىدهد تا به آنچه نزد خداست برسد ) .
311 - هنگامى كه امام عليه السلام وارد بصره شد « انس بن مالك » را خواست تا نزد « طلحه » و « زبير » برود و آنچه را كه از پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء آنها شنيده به آنها يادآورى كند .
انس از اين مأموريّت سرپيچى كرد و به خدمت امام عليه السلام آمد و گفت : من آن را فراموش كردهام ؛ امام فرمود :
اگر دروغ مىگويى ، خداوند سرت را به سفيدى روشنى مبتلا كند كه عمامه آن را نتواند پوشانيد .
شريف رضى رحمه الله مىگويد : منظور امام بيمارى « برص » است ، چيزى نگذشت كه لكّههاى سفيد برص در چهرهء انس آشكار گشت و از آن پس هيچكس او را بى نقاب نمىديد .
312 - دلهاى آدميان گاهى پرنشاطند و گاه بى نشاط ، آنگاه كه پر نشاطند آنها را به انجام مستحبّات نيز وادار كنيد و آنگاه كه بى نشاطند ، تنها به انجام فرائض و واجبات قناعت جوييد .
313 - در قرآن ، اخبار پيشينيان و مسير حوادث آينده و حكم و دستور بين شما آمده است .
314 - / سنگ را از همانجا كه آمده باز گردانيد ، چرا كه شرّ و بدى را جز با بدى نمىتوان رفع نمود .
315 - به دبير و نويسندهاش « عبداللّه بن ابى رافع » فرمود : مركّب دواتت را با گذاردن ليقه در آن تنظيم كن و نوك قلمت را طولانى نما ، بين سطرها فاصله بينداز و فاصله بين حروف را كم كن كه اين به جلوه و زيبايى خط مىافزايد .
316 - من يعسوب و پيشواى مؤمنانم و مال و ثروت ، يعسوب بدكاران .
شريف رضى رحمه الله مىگويد : معناى اين سخن اين است كه مؤمنان از من تبعيّت مىكنند و بدكاران و فاجران از مال . همان گونه كه زنبوران عسل از رئيس خود تبعيّت مىنمايند .
317 - بعضى از يهوديان با آن حضرت گفتند : هنوز پيامبرتان را دفن نكرده بوديد كه دربارهاش اختلاف نموديد .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 815
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨١٥