امام فرمود : امّا اين يكى ( بردهء بيت المال ) خودش مال خداست و حدّى بر او نيست ، قسمتى از مال خداوند ، قسمت ديگر را خورده و امّا آن ديگرى بايد به شدّت حد بر او جارى شود .
پس دستش را قطع نمود .
272 - اگر گامهايم استوار ماند و از اين فتنه ها خلاص گردم امورى را تغيير خواهم داد ( و بدعتهايى را كه گذاردهاند از ميان خواهم برد ) .
273 - يقين بدانيد كه خداوند براى بنده - اگر چه بسيار چاره جو ، سخت كوش و در طرح و نقشه نيرومند باشد - بيش از آنچه در كتابش مقدّر شده ، قرار نداده است و ناتوانى بنده و كمى چاره جويى وى موجب نمىشود ، كه آنچه برايش مقرّر گشته به او نرسد . كسى كه از اين حقيقت آگاه باشد و به آن عمل نمايد از همه كس در جلب منفعت ، آسايش و راحتيش بيشتر است . امّا كسى كه اين واقعيّت را نداند و در آن ترديد داشته باشد از همهء مردم گرفتارتر و زيانكارتر است .
چه بسيارند افرادى كه مشمول نعمت خداوند قرار گرفتهاند ، امّا اين نعمت مقدّمهء بلا و هلاكت برايشان محسوب مىگردد و چه بسيارند افرادى كه در بلا و سختى قرار دارند ، امّا اين وسيلهاى براى آزمايش و تكامل آنهاست ، بنابراين اى كسى كه مىخواهى از اين گفته بهرهگيرى ( و اى شنونده ! ) بر سپاس و شكر نعمتها بيفزا و از سرعت و شتاب در به دست آوردن دنيا بكاه ، و هنگامى كه به پايان روزى رسيدى ، توقّف كن !
274 - علم خويشتن را جهل و يقينتان را شك قرار ندهيد ( يعنى ) آن گاه كه عالم و آگاه شديد عمل كنيد و زمانى كه يقين كرديد اقدام نماييد .
275 - طمع ( آدمى را ) بر سرچشمهء آب وارد مىكند ، بدون اين كه او را سيراب كرده باز مىگرداند ؛ ضامنى است كه وفا نمىكند ؛ بسيار شده كه نوشندهء آب پيش از آن كه سيراب شود گلوگير شده . به هر مقدار ارزش چيزى كه براى به دست آوردنش سر و دست شكسته مىشود ، بيشتر باشد ، به همان قدر مصيبت از دست دادنش زيادتر است ؛ آرزوها چشم دلها را كور مىكند . بهره و سود به سوى كسى مىآيد كه دنبالش نرود .
276 - بار پروردگارا ! به تو پناه مىبرم ! از اين كه ظاهرم را در چشمها نيكو جلوه دهى و باطنم را در پيشگاهت زشت سازى . بخواهم به وسيلهء تمام اعمالى كه تو از آن خوب آگاهى ، خوشبينى و احترامات مردم را براى خود حفظ و نگهدارى كنم ، و ظاهر خوبم را براى مردم آشكار كنم و اعمال بدم را فقط تو بدانى تا به بندگانت نزديك گردم و از رضا و خشنودى تو دور !
277 - نه ، سوگند به كسى كه ما را در بقاياى شب تار نگهداشت ، شبى كه لبخند سپيده دمش از روزى روشن خبر مىدهد كه چنين و چنان نبوده است ( هدف از ذكر اين عبارت بيان طرز جالب سوگند امام است ) .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 807
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨٠٧