در آن هنگام كه حادثهاى پيش آيد آنها نسبت به او پر عاطفهترين مردمند و نام نيك و معروفيت به پاكى را كه خداوند به كسى عطا فرمايد بهتر از ثروتى است كه كسى براى ديگرى به ارث مىگذارد .
و قسمتى ديگر از اين خطبه چنين است :
آگاه باشيد ، مبادا از بستگان بى نواى خود روى برگردانيد ، و از آنان چيزى را دريغ كنيد كه نگاهداشتنش زيادى نمىآورد و از بين رفتنش كمبودى ايجاد نمىنمايد ؛ آن كس كه دستِ دهندهء خويش را از بستگانش باز دارد ، تنها يك دست از آنها باز داشته ، امّا از خويشتن دستهاى فراوانى برگرفته است ، ولى آن كس كه بال محبّت را بگستراند ، دوستى اقوامش ادامه خواهد يافت .
سيّد رضى رحمه الله مىفرمايد : « الْغَفيرَة » در اينجا به معناى كثرت و فراوانى است ، چنان كه جمعيت زياد را « الْجَمُّ الْغَفير » مىگويند ، و نقل شده كه به جاى « الْغَفيرَة . . . » « عِفْوَةٌ مِنْ اهْلٍ اوْ مالٍ » بوده است ، و « عِفْوَةٌ » به معناى نمونهء خوب است از ميان يك جنس كه انتخاب شود ، چنان كه گفته مىشود : « اكَلْتُ عِفْوَةَ الطَّعام » يعنى قسمتهاى خوب غذا را خوردم .
و چه عالى است مطلبى كه امام عليه السلام در جملهء : « وَ مَنْ يَقْبِضْ يَدَهُ عَنْ عَشيرَتِه . . . » تا آخر سخن ايراد كرده است . . .
زيرا كسى كه نيكيهاى خود را از بستگانش قطع كند ، تنها يك ياور از آنها گرفته است ، ولى هنگامى كه نياز و احتياج شديد به يارى آنان داشت ، آنها به نداى او پاسخ نمىگويند ، پس خود را از ياوران بسيارى محروم ساخته است .
خطبهء 24
كه در آن اجازهء جنگ با دشمنان خدا آمده است
سستى در مبارزه با گمراهان روا نيست
به جان خودم سوگند ، در مبارزه با مخالفان حق و آنان كه در گمراهى غوطه ورند ، آنى مدارا و سستى نمىكنم ، پس اى بندگان خدا ! از خدا بترسيد و از خدا به سوى خدا فرار كنيد ( از غضبش به سوى رحمتش ) و از راهى كه به سوى شما گشوده برويد ، و به آنچه از وظايف براى شما تعيين كرده است قيام نماييد ، اگر چنين كنيد « على » ضامن پيروزى شماست و اگر امروز به آن نرسيد در آينده به آن خواهيد رسيد .